Reisverslag Peru

Hoogvlakte

 

Google fotoalbum

 Hoogvlakte, Kustgebied, Incavolk


Het grootste deel van Peru bestaat uit een enorme hoogvlakte. Het Andesgebergte heeft in bepaalde opzichten enige gelijkenis met Tibet. Alleen is daar de de aardplaat meer gekanteld (Himalaya), dan gebogen. Het resultaat is evenwel een hoogvlakte gelegen op een gemiddelde drie/vier kilometer, die elk jaar nog een paar millimeter verder omhoog gedrukt wordt. Het licht is door de hoogte overal wat spookachtig. Een waar paradijs voor fotograven. Je ziet het nergens anders op de wereld. De ademhaling is voor ieder van ons een voortdurend probleem. Vooral 's nachts hebben mensen, die van nature snorken het lastig. Na een weekje of drie heb je nauwelijks meer problemen met drie kilometer en op vijf kilometer ben je maar een uurtje tijdens de busreis. Het reusachtige meer bij Puno ligt op vier kilometer. Aan de overkant liggen de besneeuwde bergen van Bolivia, nog een paar kilometers hoger.

De boottocht over het meer is een hoogtepunt. Je gaat op bezoek bij de drijvende eilanden. Deze mensen zijn gevlucht bij de komst van de Spanjaarden en leefden van de visvangst. Tegenwoordig is hun voornaamste bron van inkomsten het ontvangen van toeristen. Eilanden van riet vergen behoorlijk wat onderhoud. Per jaar gaat er ruim een meter riet bovenop om de boel boven water te houden. Er staat een uitkijktoren op elk eiland en er wordt een tocht gemaakt met een rieten boot. Deze blijven tegenwoordig boven water dank zij een groot aantal met lucht gevulde waterflesjes achtergelaten door toeristen. In de middag wordt geluncht op een naburig eiland. Vrijwel iedereen gaat er op bezoek. Er wordt klederdracht gedragen en verteld hoe de mensen elkaar helpen om een gezin te stichten.

Na Arequipa is het eerste bezoek aan de Colca Canyon. Je rijdt dan over de hoogvlakte (tot vijf kilometer) in een bus naar een verderop gelegen vallei (drie en halve kilometer). Het is de eerste keer, dat je dan het echte Peru ziet. Twee pre-inca volkeren hebben geleidelijk aan de vallei gekoloniseerd. Ze hadden de opmerkelijke gewoonte het hoofd van kleine kinderen in te binden zodanig, dat het ene volk een hoog en langgerekte schedel kreeg en het ander een platte schedel. Ze vonden het verschijnsel 'terrasbouw' uit. Daardoor was het mogelijk op de hellingen van de nabij gelegen bergen relatief veel voedsel te verbouwen. De bergen zorgden dan zelf voor het benodigde water. Heden ten dage telt de vallei enkele duizenden inwoners. Vroeg in de ochtend gaan we op weg naar 'Cruz de Condor'. Daar stijgen in de ochtend de condors op vanaf hun nesten in de vallei om gedurende de dag duizenden kilometers te vliegen voor het zoeken naar voedsel. Het zijn aaseters. Ze hebben een vleugelwijdte van meer dan een meter en wegen minder dan tien kilo. Aanvankelijk denk je dan dat het niets zal worden tot de vogels meer dan uur vrijwel op enkele meters boven je hoofd rond komen vliegen wachtend tot de thermiek krachtig genoeg is om ze over de bergen te tillen voor hun zoektocht naar voedsel.

Op de hoogvlakte hebben zich allerlei klimaatzones ontwikkeld met hun eigen planten en dieren. Het is een groot natuurgebied. Er zijn zowel lamasoorten in het wild als gedominiseerde. Onder een kraal met meerdere soorten gedominseerde lamasoorten. Boven een foto van wat wilde exemplaren. Het doden ervan wordt bestraft met een boete van enige duizenden euro's of gevangenisstraf. Het moge duidelijk zijn, dat geen stroper het bij zulke draconische straffen in het hoofd haalt om op deze dieren te jagen.

Op sommige plaatsen komt water aan de oppervlakte. In enkele gevallen op natuurlijke wijze, maar meestal door de mens wordt het water dusdanig geleid, dat er mosgroei ontstaat. Dat is onmisbaar om de kudde gezond te houden. Het duurt jaren voor het mos een dermate groei heeft bereikt, dat het gebruikt kan worden voor begrazing. Het biedt tal van mogelijkheden tot het maken van prachtige foto's.

De Spanjaarden veroverden het grootste deel van midden en zuid Amerika. Het ging ze daarbij vrijwel uitsluitend om goud. Een van de meest nutteloze metaalsoorten op onze planeet. Behalve voor sieraden heeft niemand er ooit iets nuttigs mee weten te doen. De verschillende Andesvolkeren hadden de gewoonte goud te gebruiken bij hun begrafenisrituelen. De Spanjaarden ontpopten zich aldra als de grootste grafrovers uit de geschiedenis van de mensheid en vernietigden daarmee bedoeld en onbedoeld een groot gedeelte van de plaatselijke cultuur. De Spaanse koning verordende op een bepaald moment, dat men wel mocht grafroven, maar dat men dan verplicht was om de gevonden voorwerpen en vindplaatsen te documenteren. De onderstaande beeldjes vormen een gebruik, dat door de plaatselijke bevolking is overgenomen van de Spanjaarden. Het moet geluk brengen aan de bewoners van een boerderij.

In de buurt van Puno ontstond een grafritueel bij een pre Inca volk, waarbij vooraanstaande edelen begraven werden in torens. Het gebruik werd later ter plaatse door de Inca overgenomen. De Inca's waren echter overal net iets handiger en beter in dan de volkeren, die ze overheersten. De torens veranderden onder hun invloed van een stapel losliggende stenen in kunstwerken opgebouwd met nauwkeurig in elkaar gepaste stenen. Op de heuvel staan tientallen van deze bouwwerken. Rondom liggen meerdere meren. Een waar paradijs voor fotograven.

De hoogte van de vlakte varieert wat. Eerder waren we bijna op vijf kilometer. Zelden is het veel minder dan vier kilometer. De groepsfoto werd gemaakt bij een stopplaats op slechts 4338 meter.

  Incavolk