Masterclass 5
Anatoli Gantwarg
Partijen, Theorie, Damclub Van Stigt Thans Schiedam en Hoofdpagina
Dit is de stand van Baljakin - Clerc en werd gebruikt als uitspeelstand. Zwart heeft geen support voor zijn lange vleugel opsluiting en heeft het zwaar. In de partij Henk de Witt - Frits Luteijn probeert zwart iets anders met de zet 17...18-22. Het wordt eveneens geen groot succes.
Interessanter
is in feite wat er niet op het bord is gekomen. Naast aanval zijn er allerlei
complicaties mogelijk in het tempoklassiek. De Bomzet speelt daarbij een grote
rol. Een belangrijk ijkpunt is de partij
Andreiko - Sijbrands uit de match
om het wereldkampioenschap in 1973.
In diagram 2 speelde wit 26.27-22. Dat is de enige speelbare zet. Na het voor de hand liggende 26.44-39? 12-17! staat wit plat. De voortzetting 27.39-34 is verhinderd door de Bomzet 27...24-30 etc. De achterloop 27.27-22 kost een schijf door 21-27. Na 27.40-34 24-30 28.35x24 20x40 29.45x34 14-20 30.25x14 9x20 staat wit gekraakt.
Diagram 3 is een belangrijk moment. Opgemerkt moet worden, dat vrijwel alles goed is voor wit.
Na 20...11-17 21.49-44 21-26 22.44-40 17-21 is wit op tijd met
23.27-22! Ook staat de witte lange vleugel aanmerkelijk beter dan in de partij
Andreiko - Sijbrands door de aanwezigheid van schijf 47. De ruil 23.37-31x31 is
daardoor wel een optie.
In diagram 4 heeft wit de wat wilde zet 21.47-41 gespeeld. Het moge duidelijk zijn, dat het verloop 21...12-18 22.36-31 1-7 23.41-36 7-12 24.49-44 niet erg best is voor zwart. Ook 21...12-18 22.36-31 11-17 23.41-36 17-21 is om meerdere redenen niet bijzonder aantrekkelijk.
De inval 27-22x22 is mogelijk, terwijl wellicht 49-44-40 gevolgd door 39-34 een dreiging kan worden. Het is belangrijk zulke thema's te kennen en te gebruiken om een zo goed mogelijk resultaat te behalen in dit soort tempoklassieke posities.