Tsjechië
Fotoalbums, Oost Europa, Startpagina, Eigenstart, Vakanties en Overzicht


De reis naar Tsjechië is inmiddels al weer drie jaar geleden nog midden in het analoge tijdperk. Slechts een deel van de foto's is met een digitale camera gemaakt. De anderen met een best redelijke Minolta-body. Tegenwoordig zou ik met mijn losse flitsers veel slagschaduwen in het scherpe licht wat hebben verzacht. Desondanks is het een opmerkelijke fotoserie geworden. Met hart en ziel hebben we al het moois dat op onze weg kwam gefotografeerd. Afgelopen herfst heb ik alle negatieven uit die periode nog eens door de negatievenscanner gehaald en het resultaat opnieuw bewerkt. Bij elkaar een klusje van een maand. Het resultaat is best aardig geworden, zoals jullie kunnen vaststellen in de nieuwe fotoalbums (Praag, Carlsbad en Autoreis). Door met de muis te klikken op de foto wordt hij getoond in een apart venster. Via de links onderaan zijn de andere albums bereikbaar.

De situatie in Tsjechië vonden we wel wat lijken op Oost Duitsland. Recente ontwikkelingen hebben hen geïnspireerd tot een enorme bouwwoede. Naast hopeloos verwaarloosde bebouwing en tweebaanswegen waar het asfalt je letterlijk om de oren vliegt, is men in de binnensteden als een bezetenen aan het restaureren geslagen. Rond Praag zijn een groot aantal prachtige snelwegen aangelegd, die helaas na vijftig km overgaan in de bekende tweebaanswegen. Een groot probleem voor ons was het ontbreken van een CD over centraal Europa voor de navigator. Dat ontdekte ik pas de avond ervoor. Na Duitsland moesten we vertrouwen op ouderwetse kaarten. Bewegwijzering liet vaak te wensen over. Wij en vele andere Hollanders hebben soms wanhopig zitten worstelen in de wirwar van wegen rond Praag. Sommigen besloten naar aanleiding daarvan alleen nog maar met de trein naar Praag te gaan. En waarom niet... Het station lag op niet meer dan vijf minuten lopen van het hotel.



Het eten was eenvoudig en extreem goedkoop. In het eigen hotel konden we een fles wijn, complete maaltijd, koffie en twee dure aperitiefjes krijgen voor ongeveer 600 kronen (17 euro). Helaas was ook hier zoals overal de wijn slecht. Steeds komen ze aanzetten met Tsjechische wijn: Veel, zoet, zuur en ondrinkbaar voor een habbekrats. Wijnliefhebbers moeten het zoeken bij de Italiaanse restaurants. Die hebben goed eten en bovenal voortreffelijke Italiaanse wijnen. In Praag hebben we tweemaal gegeten bij hetzelfde restaurant. De eerste keer kwamen ze aanzetten met een wonderbaarlijk lekkere Tsjechische wijn uit 1995 voor 400 kronen. Kennelijk was het te rustig. Toen we tweede keer terugkwamen, hadden ze een bus en werd ons deze wijn botweg geweigerd en kregen we weer het bekende suikerwater. Heel Praag is vergeven van restaurants gericht op de exploitatie van enorme massa's domme toeristen. Concurrerend op belachelijk goedkope menu's blijkt het eten vaak schrikbarend slecht. De klanten komen toch wel. Jammer dat niemand er iets van zegt. Het zou allemaal zoveel beter kunnen.


Tegenwoordig hebben ze ook parkeerwachters in Tsjechië. Dat merkten we tot onze schade in Pilzen. Daar heb je een enorm plein. Je kan er bijna een compleet dorp op bouwen zo groot is het. Overal kun je je auto neerzetten. Bij een dergelijk overvloed is het lastig kiezen. We besloten de auto op een omsloten parkeerterrein te zetten. Het was reeds laat in de middag met grote slagschaduwen. We hadden haast. Even wat foto's schieten, een glaasje drinken en terug naar Praag. Teruggekomen bij de auto zat ene enorm plakkaat op de zijruit en er zat een enorme wielklem op het achterwiel. Goede raad is duur. Het bleek dat we geparkeerd hadden op de notabelenplek, Dat staat op een of ander obscuur bordje in het Tsjechisch. Binnen enkele minuten kwam een parkeerwachter opdagen. Ik heel verontwaardigd gedaan. Hij wat gegeneerd. Hij belde de parkeerdienst op om de wielklem los te maken. Toen na wat heen en weer gepraat bleek, dat de schade slechts 600 kronen was, heb ik direct betaald voor hij zich bedacht. In Amsterdam was het wel wat duurder geweest. Waarschijnlijk heb ik de parkeerwachter in het diepst van zijn ziel getroffen door zo gretig te betalen.
