Verre Oosten

Luteijn Automatisering

Reisverslagen

 

Google fotoalbum

India, IndonesiŽ, MaleisiŽ, Nepal, Sri_Lanka, Thailand, Tibet, Vietnam, Laos en Overzicht


 

Tweemaal waren we in India. Beiden keren waren schitterend. De eerste keer met Kras en nu met Fox. Twee totaal verschillende reizen. De eerste maal deden we een slopend rondje van Delhi over Bikaner richting Udaipur en terug. Nu ging het in een veel rustiger tempo langs hoogtepunten als Agra, Jaipur, Pushkar en Udaipur. In elke stad verbleven we minstens twee nachten. Hotels, eten en wegen waren veel beter. De eerste keer was echter romantischer en verrassender. We zaten toentertijd menigmaal 12 uur in de bus over verschrikkelijke wegen; 's morgens rond het vriespunt en in de middag 25 graden; vertrekken bij zonsopgang en aankomen bij zonsondergang. We hadden elke dag slechts enkele minuten om onze camera's te 'bevredigen'.

 

 

IndonesiŽ is heilige grond voor veel Nederlanders. Het is al weer een hele tijd geleden, lang voor mijn geboorte, dat het zelfstandig werd. Veel van onze kennissen zijn er geboren. We waren er tien jaar geleden voor het eerst. Het was bij de eerste verkiezingen. Nog steeds zien we op ons netvlies meerdere malen per dag de supermarkt afbranden op CNN. Ze waren er met meer dan veertig cameraploegen en er gebeurde eigenlijk niets. In het voorjaar 2008 herhaalden we de onderneming. Er is weinig of niets veranderd. Het is nog steeds een prachtig land. Niemand maakt zich ook maar ergens druk over. Het wegennet is nog steeds even verschrikkelijk. De maximumsnelheid is overal 60 km. Het is wonder als je het haalt. Het verkeer is buitengewoon ongestructureerd. Wonderbaarlijk weinig ongelukken gebeuren er...

 

 

Andrew Tjon a Ong, organisator van Thailand Open knoopt elk jaar een rondreis vast aan het damtoernooi. Hij organiseert daarbij alles zelf. Hotels, bussen, gidsen en duizenden vragen van de deelnemers worden door hem in de periode voor het damtoernooi met een waar engelengeduld afgehandeld. Eerder deed hij Cambodja, Laos en Vietnam. Nu deed hij MaleisiŽ. Het moge duidelijk zijn, dat het zelf organiseren van een dergelijke eenmalige rondreis geen eenvoudige opgave is. De hotels, plaatselijke gidsen, bezienswaardigheden zijn allemaal onzekere factoren. Sommige dagen weet je van de drukte niet hoe het programma te volbrengen. Andere dagen kom je tot niets, omdat het hotel te weinig kamers heeft, iemand wegraakt of de gids niet komt opdagen.

 

 

Als vakantieland is Nepal de moeite waard. Er bestaat nog een redelijke infrastructuur uit de tijd van de hippies plus  hedendaagse trekkers/rafters/bergklimmers. Zeer goedkoop. Echte vijf sterren hotels zijn er niet. De wegen zijn aanvaardbaar, maar meer dan een gemiddelde van dertig km per uur mag je niet verwachten. Fietsers, brommers, motors, vrachtauto's en bussen vechten om ruimte op de spaarzame wegen. Zo nu en dan lijkt een frontale botsing onvermijdelijk, maar door pragmatisch optreden van medeweggebruikers gebeurt er niets. Hoewel de gids het nadrukkelijk over armoede had, vond ik de situatie niet bepaald nijpend. Vooral in de hoofdstad is het een enorme verkeerschaos in de nauwe straten met duizenden winkeltjes, die bepaald geen gebrek aan koopkracht doen vermoeden.

 

 

Sri Lanka is een eiland gelegen aan het puntje van India in Indische Oceaan. Alles wat je aantreft in India tref je ook aan op dit eiland slechts enkele malen groter dan Nederland. Godsdienstige ontwikkelingen, die je aantreft in India zie je ook Sri Lanka. Het eiland leeft van de visvangst en het toerisme. Hoewel dat laatste een flinke knauw heeft gehad van het langdurige conflict met de Tamils en de Tsunami. Inmiddels is men dat alles al weer bijna vergeten. Het eiland was bijna een eeuw een hoofdkwartier van de Verenigde Oost-Indische Company. Daardoor is het nog steeds nauw verbonden met Nederland. Dat was ook de reden, dat de Nederlanders massaal de portemonnee trokken na de verwoestende ramp van de Tsunami op tweede kerstdag 2004.

 

 

De reis in 2002 naar Thailand was onvergetelijk. Het land en de steden zijn op z'n zachts gezegd een beetje rommelig. Bangkok is in feite een chaos van krotten afgewisseld met peperdure flats en villa's. De tolweg doorsnijdt de stad op 20 meter hoogte. Dat gebeurt tamelijk letterlijk. Sommige flatgebouwen staan op een meter afstand van de weg. Een erg geschikte plek voor een slaapkamer dus. Toch was juist Bangkok erg leuk. We hebben boottochtjes gemaakt, gefietst, het Koninklijke paleis bezocht, etc. Bij het fietsen langs het kanaal is wel eens een toerist met foto kamera en al te water geraakt. De grachten in de stad zelf zijn vaak onvoorstelbaar smerig. Tijdens het beroemde Sankron festival schijnen sommige steden de waterstand te verhogen.

 

 

Augustus 2006 gingen we met Kras Sterproducties naar China en Tibet. We waren de eerste reis. Naast Tibet zouden we de twee Chinese steden Chengdu en Xian bezoeken. Het was een heel avontuur. China is in hoog tempo aan het veranderen. Welvaart en geld is niet goed voor het stedenschoon. Als een bezetene wordt er gebouwd. De romantische huisjes van weleer zijn alleen mooi voor de toeristen niet voor de mensen zelf. Chengdu is bekend vanwege zijn pandareservaat. Xian vanwege het Terracotta leger. Tibet is een geheimzinnig land hoog in de bergen. Eeuwenlang ontoegankelijk voor buitenlanders. Het mystieke is er nog. Hoewel in hoog tempo het land gemoderniseerd wordt. Maar het oude Lhasa met het Potala Palace en de Jokhang tempel is er nog. Hetzelfde geldt voor de kloosters. Hoewel met de 'moderne' tijd het aantal monniken drastisch is afgenomen.

 

 

We trekken al weer vijf en dertig jaar rond over de wereld. De enige plek, waar we nog nooit geweest zijn, is Vietnam. Onze generatie heeft op het moment in het leven, dat zoiets ertoe doet de protesten rond de Vietnam oorlog meegemaakt. Het was een traumatische ervaring. En het is inmiddels al weer 40 jaar geleden, dat de laatste Amerikaan hangend aan een helikopter de ambassade in Saigon verliet. De Amerikanen waren toen in de hele wereld de gebeten hond. We wilden nu wel eens weten, wat er nu werkelijk was gebeurd. Helaas na veertig jaar is Vietnam nog steeds niet zover om de wereld de echte en enige echte waarheid te vertellen. Ze willen Vietnam verkopen als een ideaal vakantieland met schitterende stranden, bezienswaardigheden en heerlijk eten.

 

Voor de tweede maal in relatief korte tijd nam ik deel aan het damtoernooi Thailand Open in Jomtien. Na afloop van dit festijn organiseert Andrew Tjon A Ong al weer jaren een rondreis door een van de landen in de buurt. Dit jaar was het Laos. Het is een land uit de Franse invloedsfeer.  Bijgevolg wordt er gedamd op het 100-veldige dambord. Het staat te boek als het armste land van de regio. In de steden is daar weinig van te merken. Enige jaren geleden was hij er ook al eens geweest. Het land heeft een complete metamorfose ondergaan. Evenals tal van buurlanden als Vietnam en Cambodja. De oorzaak daarvan is het loslaten van de planeconomie. In Vietnam heerste vijftien jaar geleden hongersnood. Nu is het de grootste rijstexporteur van de wereld. In Laos is dit iets later gebeurd en het land is minder geschikt voor landbouw. Toch zie je op straat meer dure auto's rondrijden, dan elders.

 

Fotoalbums