IndonesiŽ

Bali

 

Google fotoalbum

Sumatra, Java, Bali, Lombok, IndonesiŽ


Het eiland Bali is het grote succes van de toeristenindustrie van IndonesiŽ. Andere eilanden willen dit succes dolgraag kopiŽren. Het zal ze niet meevallen. Bali heeft een vriendelijke bevolking, heeft een groot aantal tempels (200.000), een mooi landschap en prachtige stranden. Ook onze groep kon het eiland waarderen. Na drie weken trekken over enorme eilanden als Sumatra en Java eindelijk rust. Na een paar dagen strand in Kuta is het verkennen van het eiland geen grote onderneming, omdat het van kust tot kust slechts 70 km is. Per jaar komen duizenden toeristen uit AustraliŽ naar het Paradijs. Het eiland is in de afgelopen tien jaar zichtbaar rijker geworden. Waren er tien jaar terug ca 30.000 tempels. Nu zijn het er dus 200.000. Dat is wat veel op een bevolking van enkele miljoenen. Gelukkig hoef je ze niet allemaal te bezoeken om een goede indruk te krijgen.

Bali is het enige eiland van de archipel, waar Hindoe invloeden zich hebben kunnen handhaven. Toch heeft de godsdienstbeleving op Bali weinig van doen met die op het vasteland van India. Overal in de archipel heeft de geÔmporteerde godsdienst zich vermengd met de bestaande voorouderverering en animisme. De eerste tempel, die we bezochten was die van de godin van het meer. Het is een fraai gelegen complex. Rond het meer liggen hoge bergen. Prachtig wolkenluchten zorgen voor achtergrond. Een keer in de vijf jaar is er een groot festival. Dan worden grote hoeveelheden voedsel in het meer geworpen. Nu waren er diverse plechtigheden aan de gang. Maar het was desondanks mogelijk foto's te maken zonder een grote mensenmenigte erop.

Bovenstaand bassin hoort bij een tempel, waar het water aanbeden wordt. De mensen betreden veelal gekleed het bassin en wassen zich het gezicht bij alle spuitkoppen. Dat had ik zelf ook graag gedaan, maar aangezien we verder moesten met de bus was dat wat onpraktisch. Deze vorm van godsdienstbeleving is meer inspanning, dan het zich laat aanzien. Achter de muur aan het einde van dit bassin is nog een tweede bassin met even groot aantal spuitkoppen. De hoofdtempel van het eiland staat onder. Hij ligt in de nabijheid van een vulkaan. Bij een recente uitbarsting bleef het complex door een wonder gespaard. De lavastromen bogen zich links en rechts langs de tempel. Achterop een brommertje wordt van beneden naar de ingang van het eigenlijk complex gereden. Het is een afstand van enige kilometers. Terug moesten we lopen...

Niet algemeen bekend is, dat de stranden van Bali, IndonesiŽ grote gelijkenis vertonen met die van Thailand. De mooiste stranden liggen bij het schiereiland Kuta. Echter ook aan de andere kust heb je stranden. Tijdens onze rondrit over het eiland bezochten we de andere kant om dolfijnen te zien. We hebben dan ook werkelijk gezeten in de romantische boten bovenaan de pagina. Het zijn grote smalle gevaarten met twee drijvers langszij. Om zes uur in de ochtend werden we opgetrommeld bij het zwembad om ons voor te bereiden. We kregen allemaal een zwemvest aangereikt. Een beetje overdreven. Met als buitenboordmotor een vrachtwagenmotor stoven we over het water. Als er wat teveel water binnen kwam werd dat er geroutineerd weer uitgehoosd door de stuurman. Inderdaad kregen we grote aantallen dolfijnen te zien. Voor de fotografen onder ons viel het niet mee om ze te fotograferen. Meestal zie je alleen rugvinnen. Met enige regelmaat springen ze helemaal uit het water. Maar voor het knopje ingedrukt is, zijn ze al weer verdwenen. 

Het strand van Kuta is een wonder. Aan beide zijden van het schiereiland strekken ze zich over kilometers ver uit. De toeristenhotels proberen de gasten in de buurt te houden met privť-stranden. Echter veel leuker is het openbare strand. Vooral in het weekend kun je daar over de hoofden lopen. De plaatselijke bevolking komt massaal en zwemt gekleed. Het valt niet mee dit fenomeen goed in beeld te brengen door het tegenlicht van de ondergaande zon. Zelf ben ik ook aldus het water in geweest. Prachtig golven beuken op je in. Op zondag maakte een godsdienstige beweging, die inmiddels verboden is in China van de gelegenheid gebruik om zich te manifesteren. Honderden gelovigen trokken in optocht over het strand of deden gymnastiek oefeningen. Van beide fenomenen hebben we foto's genomen alvorens de maaltijd te genieten bij een Italiaans restaurant langs de boulevard. We waren er in totaal driemaal. Ze hadden een voortreffelijk kok, uitstekende Italiaanse wijn en Sambuca. Dat is een tamelijke zoet likeur, die vaak brandend aan tafel wordt gebracht. Meestal vinden we hem te zoet. Hier was hij werkelijk voortreffelijk.

Naast de prachtige stranden kunnen de toeristen op de rivieren in het binnenland aan rafting doen. Daar heb je tal van soorten en categorieŽn in. Je kunt het doen in wetsuits, kano's en rubber vlotten. Er zijn diverse moeilijkheidsgraden. Het heeft ook iets te maken met de hoeveelheid water in de rivieren. In de regentijd is categorie 2 al best aardig. Nu was er alleen voldoende water in categorie 4 en hoger. Ik was nu de gelegenheid om dat eens een keertje mee te maken. Wim bleef thuis. Het varen zelf was redelijk te doen. Echter de klim in en uit de kloof waar het zich in afspeelde vergde een goede conditie. Het raften gebeurde onder leiding van een gids/stuurman. Zoals gebruikelijk zijn deze volledig gekleed. Ik was de enige, die zoals dat hoort eveneens in zijn gewone kleren deelnam.

Onze stuurman had de jackpot getrokken. Naast mij had hij vier Japanse meisjes. Er wordt van je verwacht, dat je met de peddel meehelpt om rotspunten e.d. te omzeilen. De Japanse dames hielden zich vooral bezig met gillen. Voorts gaf hij zijn aanwijzingen in het Maleis. Dat was wat moeilijk te volgen. Al binnen enkele honderden meters berustte hij erin, dat hij het vandaag kennelijk alleen moest doen. Elke rotspunt in de rivier hebben we geraakt. Meerdere malen moest hij uit de boot om ons weer los te trekken. Het was een wonder, dat het vlot heel bleef. Het is best grappig. Je gaat met grote vaart onder een hoek van 20/30 graden naar beneden. Bij de bestemming aangekomen hadden we geen droge draad meer aan het lijf. Mede omdat onze stuurman ook nog tijd vond om ons (vooral de dames) met de peddel nat te spatten.

Tegenwoordig bezoek ik regelmatig de kapper om wat grijs haar in te laten verven om de juiste staat van wijsheid uit te stralen. Mijn haar was inmiddels zo lang en zwart geworden, dat het nodig weer eens moest gebeuren.  Het valt niet mee om in Kuta een geschikte kapper te vinden. Ik ging een salon binnen, die eruit zag als een kapper. Toen het personeel echter mijn schouders begon te masseren bleek ik verkeerd te zijn. Verder gelopen vond ik een bord met het woord kapper erop. Je moest door een winkel naar boven. Daar werd je ontvangen door drie dames in te mooie en volstrekt ongeschikte kleding. Mijn verzoek om geknipt en geverfd te worden werd welwillend in ontvangst genomen.

Ik had mij er al op voorbereid, dat het geruime tijd zou gaan duren. Natuurlijk ben ik nog steeds een prachtig man, maar de lofprijzingen op mijn uiterlijk van de kapster wekten toch enigszins mijn bevreemding. Bij het verven werd ammoniak gebruikt in hoeveelheden, die in Nederland absoluut niet toegestaan zijn. De ammoniak golfde langs mijn hoofd omlaag. Langdurig heb ik mijn ogen stijf gesloten gehouden om mijzelf voor blindheid te behoeden. Nadat een twee uur later de verf eindelijk tot tevredenheid was aangebracht, moest deze geruime tijd intrekken. Voorgesteld werd om in de tussentijd even een massage te doen.

Nu moge het duidelijk zijn, dat ik het nut van massages altijd een beetje in twijfel getrokken heb. Maar om nu een uur op een stoeltje te gaan zitten wachten, was het ook niet helemaal. Daarom besloten om de massage een kans te geven. Ik begreep niet helemaal, waarom het nodig was om naast mijn broek en hemd ook de rest uit te trekken. Maar zolang je op je buik lag, was dat geen groot probleem. Dat begon het pas te worden toen ze de schone dame ook de andere kant van mijn lichaam wilde masseren. Zo'n massage blijkt dan behoorlijk duur...

Lombok