IndonesiŽ

Sumatra

 

Google fotoalbum

Sumatra, Java, Bali, Lombok, IndonesiŽ


Sumatra is een enorm eiland. Het is even groot als Spanje. Het wegennet is primitief. De 'grote postweg' is grotendeels een verhard zandpad. Elk deel van het eiland heeft daardoor een totaal ander karakter. Ieder dal moet zichzelf bedruipen, want handel tussen de verschillende delen van het eiland bestaat nauwelijks. Het hoger geleden midden van het eiland is christelijk en animistisch. Daar zie je bouwkunst, die je nergens anders op de wereld vindt. Eeuwenoude gebouwen staan los van de grond en hebben kenmerkende versieringen en uitstekende daken. Boven het plaatselijke Koninklijke paleis. De laatste Raja is door zijn onderdanen tijdens de vrijheidstrijd vermoord. Hoewel de verre omgeving nog steeds eigendom is van zijn familie is er niemand van hen meer bereid geweest zich in deze residentie te vestigen. De gebouwen zijn prachtig aan de buitenkant. Binnen echter volstrekt onbewoonbaar...

Het centrum van het toerisme op Sumatra is het Tobameer. Dat is een geografische onmogelijkheid. Het meer is vermoedelijk ontstaan als gevolg van vulkanische activiteit. Echter zulke grote vulkanen bestaan er eigenlijk niet op de aarde. Het meer ligt op 800 meter boven de zeespiegel. Dat heeft de prettige bijkomstigheid, dat de temperatuur aangenaam is en malaria geen kans heeft. Gedurende de tijd, dat we verbleven bij het meer hadden we de beschikking over een overdreven grote eigen rondvaartboot. Daarmee werden tochten gemaakt op het meer en plaatsen in de omgeving bezocht. Het was een rustig en aangenaam deel van de reis. Weemoedige hebben we er later nog aan teruggedacht, eindeloos hobbelende in een bus...

In een van de kenmerkende oorspronkelijk dorpen worden dansen georganiseerd. Niemand woont meer in deze huizen Hoewel 'niemand' is wat overdreven aangezien we ergens binnen een werkende TV zagen staan. De huizen zijn van buiten prachtig versierd.  Er wordt gewoond op twee meter boven de grond. Ook het voedsel wordt opgeslagen in huisjes op palen, die het ongedierte moeilijk maken zich eraan tegoed te doen. Naast de uitermate primitieve dans werd een bezoek aan een school ingelast. Voor de dames in het gezelschap een hoogtepunt. Kinderen zingen onder leiding van hun lerares allerlei liederen. Het resultaat is een van de rijkste scholen uit de verre omtrek. Het onderwijssysteem in IndonesiŽ werkt redelijk goed. Analfabetisme komt weinig voor. Echter winkeliers en meisjes in de supermarkt kunnen niet hoofdrekenen...

Rijst is hier evenals elders in IndonesiŽ het belangrijkste voedsel. Het verbouwen ervan gebeurt meestal op onder water staande stukjes land omringd door een dijk. Er is evenwel ook een nieuwe rijstsoort met een hogere opbrengst, die in het 'droge' wordt geteeld. Onderscheid dient gemaakt te worden naar groeisnelheid en opbrengst. Er bestaan rijstsoorten met een kleine korrel en een cyclus van drie maanden. De (panda)rijst met de grootste korrel neemt bijna een jaar. Het omploegen van het land gebeurt nog vaak met de waterbuffel. Het is voor de mensen op het land geen feest. Men vraagt zich alom af hoe lang deze vorm van landbouw nog zal blijven bestaan. De modder is erg hardnekkig. Dat bleek wel na het nemen van deze foto...

Naast gewone wereldlijke scholen kent Sumatra een systeem van islamitische seminaries. Na de lagere school gaan meisjes en jongens naar deze op afgelegen plaatsen liggende scholen en verblijven in grote gebouwen (meisjes) en hutjes (jongens). Ze moeten daarbij grotendeels voor zichzelf zorgen. De meisjes zijn enerzijds buitengewoon nieuwsgierig en anderzijds erg verlegen. Bovenstaande foto is een gelukschot genomen vanuit de bus...

Het eiland Sumatra kent in vergelijking met Java relatief weinig vulkanische activiteit. Dat verklaart in belangrijke mate het grote verschil in de grootte van de bevolking (minder dan 20 miljoen). Immers de grond is daardoor aanmerkelijk minder vruchtbaar. Een prachtig complex met uit de grond opborrelend zwavelhoudend water werd bezocht. Van de witte versteende waterval hebben we tal van foto's. Iemand van ons gezelschap liet zijn kamera vallen. Waardoor de lens niet meer automatisch kon scherp stellen. Het lukte niet om voor het einde van de reis een vervangende lens te vinden. Pas in Singapore was er gelegenheid om te winkelen. Zelf had ik ook panne met mijn kamera, gelukkig pas op de laatste dag van de rondreis en heb ik een prachtige vervangende kamera kunnen aanschaffen, waarvan jullie in de komende tijd de vruchten zullen zien...

Het eiland is verder gezegend met een overweldigende natuur. Gedurende de tocht van het Tobameer naar Padang vroegen we ons regelmatig af of de bus niet zou blijven steken in de modder midden tussen al deze schoonheid. Dat viel mee, hoewel de gids op de spannende momenten allerlei verhalen begon te vertellen om de aandacht af te leiden. De moessontijd liep op zijn einde en het regende niet op de cruciale momenten van de reis. Toch bleek het piepkleine stukje op de kaart, dat we aflegden bijna een wereldreis. Padang ligt aan de rand van een kloof. De apen verzamelen zich op het platform. Bananen worden uitgedeeld. Dat vereist enige deskundigheid. De apen zijn immers de baas. Aangeraden wordt de persoonlijke bezittingen goed vast te houden. Anders moet je wellicht achter een aap de kloof in klimmen om bril of kamera terug te veroveren...

Padang was een van de centra van macht van de Hollanders. Er ligt een groot fort. Er stond tot voor enkele jaren een prachtig paleis van de plaatselijke Raja. Het is evenwel het slachtoffer geworden van brand en niet herbouwd. Het had enige gelijkenis met het bovenstaande gebouw. Het vereist wat creativiteit van de gids om de enorme tocht van het Tobameer naar Padang in de stad te rechtvaardigen. Zoals vrijwel alle grote Indonesische steden is er weinig stedenschoon. We maakten een grote wandeling door de stad, over de markt, langs de kloof en door de dierentuin. In de dierentuin staat een kleine replica van het afgebrande paleis. Er is een prachtig beschilderde brug naar het fort...

Onderweg met de bus werden diverse stops gemaakt om de verkrampte ledenmaten te strekken. We weten nu alles over de teelt van ananas, kokosnoot, cacao, oliepalm, etc. Opvallend is, dat de ananas van Sumatra aanmerkelijk smakelijker is, dan die op Java. Het vocht van een verse ananas gutst werkelijk naar buiten en wordt met zout geneutraliseerd om het direct van de plant te kunnen eten. Ook werd er gestopt bij een riviertje met goudzoekers. De onderstaande goudzoeker verdient aanmerkelijk meer met het demonstreren van de kunst, dan met het vinden van goud. Voor de foto werd uit de broekzak nog wat goud aan de pan toegevoegd...

Java