Peking

China

 

Google fotoalbum

 Hoofdpagina, Lhasa, Tibet, Kloosters, WMSG, Chengdu, Xian


 

 

Jaren geleden waren we in Peking.  Deze plaats is met name interessant, omdat het eeuwenlang de zetel van de Chinese keizer was. Deze zat niet voor zijn plezier in een dergelijke uithoek van zijn rijk. Peking was namelijk een voorpost tegen de mongolen. Het lag op 70 kilometer van de pas, waardoor alle invallen van deze horden plaatsvonden. Alleen de persoonlijke aanwezigheid van de keizer zorgde voor voldoende focus. Bij de pas ligt het hart van de Chinese muur, die zich vanaf daar over duizenden kilometers uitstrekt langs de noordgrens van China. Bij Peking is er overigens geen sprake van slechts één muur, maar van een keten van muren. De hele pas staat van voor tot achter vol met verdedigingswerken. De belangrijkste functie van de muur was niet het tegenhouden van de mongolen, maar het snelle transport van troepen langs de grens.

 

 

Het was een onvergetelijk reis midden in het analoge tijdperk. Bij het doorkijken is de conclusie onontkoombaar, dat we de foto's nog een keertje over moeten maken. Peking is een fantastische bestemming in het voor- of najaar. In de winter (-40) en de zomer (+40) moet je er niet zijn. Peking zit en zat midden in een enorme bouwwoede. Buiten het centrum staat tegenwoordig een woud van torenflats. Ook het centrum gaat compleet op de schop. Niets wat oud en rommelig is overleefd de modernisering. Beneden de wijken rond de bel en de tromtoren van Peking. Deze torens werden geluid om het openen en sluiten van de stadspoorten resp. het midden van de dag aan te geven. Inmiddels staat er niets meer van deze wijk overeind behoudens beide monumenten.

 

 

Peking heeft een groot aantal tempels, paleizen en begraafplaatsen uit de oude tijd. Deze zijn er nog steeds. De keizer voerde het 'keizerlijk' geel. Alleen hij mocht dit gebruiken in bouwwerken. De meeste tempels zijn relatief nieuw en staan goed in de verf. Alleen de tempel gewijd aan Confucius is zichtbaar oud. Opmerkelijk zijn de ruiters op de nokken van daken. Een unieke belevenis is het bezoek aan het zomerpaleis van de keizer gelegen langs een prachtig meer. De ingang is gelardeerd met beelden (echte kunst). Voorts ligt daar een stenen vlaggenschip van de laatste keizerin. De Chinese vloot had verdubbeld kunnen worden voor het bedrag, dat het bouwen van het stenen schip heeft gekost.

 

 

Mao tse Tsjoeng wordt wel eens de laatste keizer van China genoemd. Daar is wel enige reden voor. Luisteren naar zijn volk was niet zijn sterke punt. Zijn methoden waren vergelijkbaar. Hij startte meerdere campagnes, die objectief gezien niet bijzonder succesvol waren. Een zucht van verlichting moet door zijn rijk zijn gegaan bij zijn overlijden. De zogenaamde Culturele revolutie heeft het land twintig jaar teruggeworpen in de tijd en onvoorstelbare verwoestingen aangericht. De 'bekendere' keizers waren ook sterk in dit opzicht. Kenmerkend vond ik de sprong voorwaarts van de staalindustrie. De bevolking werd opgeroepen alle potten en pannen in te leveren om het betreffende vijfjarenplan mogelijk te maken. Een gevolg was hongersnood, want van staal kun je niet eten...

 

 

Het vak van keizer was geen lolletje. Onze vrouwelijke gids schepte er groot behagen in deze aspecten van het leven van de keizer uitvoerig onder de neus van de mannelijke deelnemers aan de reis te wrijven. Een keizer moest voortdurend grootsheid uitstralen. Daarom moest hij leven in gebouwen, die 's winters nauwelijks warm te stoken waren. Hij zat tijdens zijn dagelijkse audiëntie 'grootsheid' uit te stralen met stoven in de mouwen. Het werd van groot belang geacht, dat de prinsen geboren uit het samenzijn van de keizer met zijn vrouwen en concubines echt van de keizer waren. Daartoe kreeg hij tegen het slapen gaan een dienblad met kenmerken van vrouwen, die door de eerste vrouw geschikt werden geacht voor een samen zijn. Hij maakte dan een keuze en ging naar bed in aanwezigheid van een eunuch, die alle gebeurtenissen nauwkeurig optekenende. In de ochtend vroeg deze eunuch of het samenzijn naar tevredenheid was geweest. Als dat niet het geval was, dan werd met zeep en andere middelen ervoor gezorgd, dat er geen ongewenste gevolgen waren...

 

 

Het vak eunuch werd gekenmerkt door het man zijn zonder de mogelijkheid nakomeling te verwekken. Het moest absoluut uitgesloten worden geacht, dat er binnen de muren van het paleis prinsen werden geboren, die niet afkomstig waren van de keizer. Geslachtsrijpe prinsen werden zonder pardon uit het paleis gezet. Eunuchen waren vaak zonen van arme families, die via deze kleine opoffering probeerden carrière te maken aan het hof. Het keizerlijk hof en daarmee het rijk werd immers bestuurd door de eunuchen. Het verwijderen van het gewraakte orgaan was indertijd een gevaarlijk operatie, waarbij gemakkelijk levensbedreigende infecties konden optreden. Een derde van de kandidaten overleefden de ingreep niet. Het verwijderde onderdeel werd zorgvuldig bewaard op sterk water, want je kunt alleen naar de hemel als je 'compleet' bent. Na het afschaffen van het keizerrijk kon je overal eunuchen zien rondhollen om het o zo belangrijke onderdeel voor teloorgang te behoeden. Dit is in essentie het verhaal verteld in sappig Vlaams, dat we te horen kregen van de dame vooraan op onderstaande foto bij het bezoek aan de verboden stad. Om een of andere reden had daarna niemand meer ambities om keizer of eunuch te worden...

 

 

   WMSG