Tibet en China

 

Google fotoalbum

 Hoofdpagina, Lhasa, Kloosters, Tibet, Peking, Chengdu, Xian


 

 

Zomer 2008 waren de Olympische spelen in Beijing onmiddellijk gevolgd door de Para Olympisch spelen en de World Mind Sport Games. De World Mind Sport Games zijn een initiatief van de denksporters. Het is de bedoeling op termijn ook als Bridger, Schaker, Go-speler of Dammer deel te hebben aan de Olympische familie. Nu was de complete wereldtop op denksportgebied aanwezig in Beijing. In de gebouwen kort daarvoor gebruikt tijdens de Olympische spelen met uitzicht op het Vogelnest streden twee weken lang vijf denksporten om goud, zilver en brons. Ik was erbij als deelnemer, organisator en als toerist.

 

 

Het was een heel avontuur voor ons allemaal. Een half jaar ervoor wisten we nog van niets. Tot enkele dagen voor het begin was niet duidelijk met hoeveel mensen we er nu werkelijk zouden zijn. Het werd desondanks het grootste denksportevenement ooit gehouden. Zelf was ik er als penningmeester van de werelddambond. Iedereen, die wat betekent in de damwereld was aanwezig. We hielden een toernooi voor alle vormen van ons spel, met de meeste deelnemers ooit. Het was een groot feest. Naast het Olympisch dorp maakten we van de gelegenheid gebruik om alles te zien, wat er te zien valt in Beijing. Ik heb in meer taxi's gezet, dan de rest van mijn leven bij elkaar. Ik kwam thuis met 1500 foto's.

 

 

Het Olympisch dorp was een belevenis. Heel Beijing was onherkenbaar veranderd. Overal stonden splinternieuwe wolkenkrabbers. De gekste daarvan zien jullie op de foto hierboven. Het centrale stadion "het Vogelnest" zag er van buiten zeer futuristisch uit. Van binnen was het gewoon een goed geŁtiliseerd stadion. Zelf ben ik niet binnen geweest, maar diverse vrienden wel. Ik heb hun impressies ervan verwerkt in het fotoalbum. Er is ook door mijn clubgenoot Peter van der Stap een filmpje geschoten van het interieur van het sportpaleis. Voor de denksporters was er ook een feestelijke opening en sluiting.

 

 

Beijing in het voorjaar of in de herfst kan sprookjesachtig zijn. De keizer had uit puur strategische noodzaak zijn residentie in deze stad. Op zeventig kilometer verderop ligt de poort naar China vanuit MongoliŽ. Zonder de keizer om hoogstpersoonlijk de strijdkrachten te inspireren had je om de haverklap een stelletje mongolen op de deurmat. Zoals beschreven op de pagina over Beijing van tien jaar terug, was het niet de primaire taak van de keizer om in het zadel te zitten en de Mongolen te paard naar buiten te drijven. Hij had een dagtaak aan het 'grootsheid uitstralen' en kleine keizertjes op de wereld zetten, geholpen door ontelbare vrouwen.

 

 

Indertijd was ik zeer onder indruk van het zomerpaleis. Nog steeds is het het mooiste voorbeeld van de keizerlijke leefstijl. Gelegen op een heuvel boven een meer omgeven door talrijke paviljoens was het waarschijnlijk het enige leefbare deel van Beijing in de zomer. In de zomer en de winter kan het gemakkelijk +40 resp. -40 worden. De stad heeft een extreem landklimaat en staat bekend om zijn smog. Wij maakten het eigenlijk niet mee. De eerste dag hadden we wat smog. Voorts hadden we bij het bezoek aan de verboden stad last van een buitje. Voor de rest van de tijd was het stralend weer.

 

 

Het zomerpaleis bestaat uit wat bescheiden pagodes op de heuvel. Voor de rest kon het hof zich verpozen langs het water onder rijk beschilderde loopgangen. De meeste ervan zijn recentelijk gerestaureerd. De schilderingen zijn erg kwetsbaar. De kleuren zijn voor ons westerlingen ongewoon. Ze hebben een grote voorkeur voor rood. Behalve door onze kinderen wordt deze voorkeur door de meeste westerlingen niet gedeeld. De gaanderij op de foto is wat betreft een verademing.

 

 

In het begin van de vorige eeuw liepen de westerse mogendheden naar binnen en naar buiten alsof China van hen was. Ze handelden in zijde en opium. Iedereen, die hen daarbij wat in de weg legde werd militair verpletterd. Het hele zomerpaleis is eens door een Frans leger platgebrand. In een poging wat te doen aan deze vrijpostigheid besloot de Chinese keizerin op een bepaald moment een vloot te laten bouwen. Wellicht omdat de keizerin zelf ook wel begreep, dat het bouwen van een succesvolle vloot niet zo gemakkelijk is, liet ze om de grootsheid van de keizer te benadrukken een stenen galjoen bouwen. De Fransen en de Engelsen waren er niet zo van de slagkracht van dit stenen vaartuig onder de indruk. Geschamperd werd, dat voor de prijs van dit stenen schip een half eskader gebouwd had kunnen worden.

 

 

Beijing was primair een garnizoensstad. Het lag precies op de juiste afstand van de grens om militaire reserves efficiŽnt te kunnen inzetten. Ter plaatse lagen in de bergen vijf muren op rij. De achterste muur waar we ditmaal niet geweest zijn liep tienduizend kilometer door langs de grens. Het was niet echt bedoeld als muur, maar meer als snelweg om de troepen snel langs de grens naar de bedreigde plaatsen te kunnen transporteren. Ditmaal werden we samen met de vrouwelijke gids uit het busje gezet bij de eerste muur. Ik was natuurlijk niet van plan om hem helemaal te beklimmen. Maar op een gegeven moment was ik mijn reisgenoten kwijt. Ik ben ze toen eventjes achterna geklommen om te zeggen, dat ik niet helemaal door wilde naar boven. Het was een beetje een verrassing bovenaan gekomen, dat mijn reisgenoten in geen velden of wegen te bekennen waren. Op de terugweg kwam ik ze tegen. Ze waren er niet van te weerhouden ook helemaal naar boven te gaan. Ze zagen een beetje 'groen'. Echte helden dus...

 

 

Beijing heeft een groot aantal tempelcomplexen. De meest bekende zijn de tempel van de Hemelse vrede, de Lama tempel en de Confucius tempel. De Lama tempel heeft een Tibetaanse achtergrond. Hij is erg rood. Het licht is erg belangrijk. Ik was er tweemaal. De eerste keer gaf de zon een mooie gloed aan het rood. De tweede keer was het wat minder. De tempel van de Hemelse vrede lag op loopafstand van ons hotel. Het is een enorm park recht tegenover de Verboden stad. Helemaal in het midden ligt op een verhoging een fraaie pagode. Het was niet eenvoudig om er een mooie foto van te maken. Erg veel hemel en weinig gebouw is niet goed voor de foto.

 

 

Nu en tien jaar terug vonden wij de Confucius tempel de smaakvolste. Terwijl de dichtbij gelegen Lamatempel tot op de puntjes gerestaureerd en geschilderd is, is aan de Confucius nog te zien, dat hij oud is. Ook blijkt het complex groter, dan we de vorige keer wisten. Aan de linkerkant is er nog een tweede hof met een stel geheel afwijkende pagodes. Ook hebben ze een groot aantal stenen staan onder een afdak, waar de betekenis ons niet geheel duidelijk geworden is.

 

 

Alles ligt redelijk dicht bij elkaar. De foto onder toont op loopafstand van de Lama en de Confucius tempel de Bel- en de drumtoren gelegen vlak bij een keizerlijk lustoord in het midden van de stad. In oude tijden werd de ene lawaaimachine gebruikt om de uren aan te geven en de andere om het begin en het einde van de dag te bepalen. Een kennis wist een heerlijk restaurant in de buurt. Helaas werd het in de avond niet meer gevonden. Later hebben we vlak bij de taxistandplaats een typisch Chinees restaurant ontdekt. Voor bijna niets kregen we de beroemde Peking Eend. Dat zijn kleine lapjes eend, die je samen met groenten in een flinterdun pannenkoekje rolt en met de hand opeet. We hebben elke kans om dit bijzondere gerecht te nemen benut. Het bezwaar van veel andere typisch Chinese gerechten is namelijk, dat de pepers en de knoflook je tegemoet straalt.

 

 

De kleuren in China zijn naar onze begrippen wat overdadig. Ook schromen ze niet om schilderingen in hun geheel over te schilderen, als daar aanleiding voor is. Dit portaal stond bij de Confucius tempel. Bij de Lama tempel hadden ze er ook een paar. Niet alle bussen kunnen er onderdoor. Vrijwel alles wat we gezien hebben in de verboden stad, het zomerpaleis of de tempels was recentelijk overgeschilderd. Soms was bij gebrek aan geld of mankracht was alleen het rood overgeschilderd. Dat knalde je dan ook overal tegemoet. 

 

 

Op de daken van vrijwel alle oudere gebouwen staan ruitertjes. Wellicht heeft dat wat te maken met bijgeloof. Ook zou het wellicht in de winter nuttig kunnen zijn om de boel heel te houden bij veertig graden vorst. Het geel van deze dakpannen is het zogenaamde keizerlijk geel. Dat mocht alleen voor de keizerlijke gebouwen gebruikt worden. Ook zijn de keizerlijke gebouwen voorzien van meer ruitertjes dan elders. Hier staan er 11. Ik heb geen gebouwen gezien met meer.

 

 

Tot slot het keizerlijk paviljoen bij het zomerpaleis. Het is een stapeling van gebouwen boven elkaar. Zeker in de zomer is het een hele klim. Slechts een gedeelte kan overdekt worden afgelegd. Betwijfeld moet worden of de keizer vaak boven kwam. Want geschikte paden om met draagstoelen boven te komen heb ik niet gezien.

 

 

  Chengdu