Vietnam

Rondreis

 

Google fotoalbum

Verboden stad, Landschap, Mensen, Pagodes, Oorlog, Verre Oosten


 

 

Dordrecht - We trekken al weer dertig rond over de wereld. De enige plek, waar we nog nooit geweest zijn, is Vietnam. Onze generatie heeft op het moment in het leven, dat zoiets ertoe doet de protesten rond de Vietnam oorlog meegemaakt. Het was een traumatische ervaring. En het is inmiddels al weer 35 jaar geleden, dat de laatste Amerikaan hangend aan een helikopter de ambassade in Saigon verliet. De Amerikanen waren toen in de hele wereld de gebeten hond. We wilden nu wel eens weten, wat er nu werkelijk was gebeurd. Helaas na vijf en dertig jaar is Vietnam nog steeds niet zover om de wereld de echte en enige echte waarheid te vertellen. Ze willen Vietnam verkopen als een ideaal vakantieland met schitterende stranden, bezienswaardigheden en heerlijk eten. Vol trots tonen ze over de schoonheid van het land. De eindeloze stranden en een opbloeiende economie met groeicijfers waar China jaloers op zou kunnen zijn.

 

 

De rondreis van het NRV-holyday begon in Hanoi en eindigde in Saigon. Je krijgt een goed beeld van het land, de mensen vechtend voor een beter bestaan. Er zijn er ruim 85 miljoen met ruim twintig miljoen brommertjes. Een groot deel woont in beide genoemde steden. In 1995 was er hongersnood. Twintig jaar na het glorieus winnen van de oorlog, was een verpletterende nederlaag geleden bij het winnen van de vrede. Men besloot het roer om te gooien. De economie werd vrijgegeven. De mensen zelf bepaalden voortaan wat ze gingen verbouwen en wanneer. Het effect was spectaculair. Je hebt het gezien in meer communistisch georiënteerde landen. Zodra het besef doordrong bij de leiding van het land, dat de planeconomie geen geschikte methode is om de micro-economie van de mensen zelf te regelen, is er opeens een groei mogelijk van twintig procent per jaar of meer. Tegenwoordig is Vietnam de op een na grootste exporteur van rijst in de wereld...

 

 

Hanoi is tegenwoordig het regeringscentrum van het land en Saigon het economisch hart. Beide metropolen zijn gelegen in een vruchtbaar gedeelte van het land. De Mekong en de delta van de rode rivier zijn de rijstschuur van de wereld. De rest van het land bestaat uit een relatief smalle strook en duizend kilometer lange, vruchtbare aarde langs de kust. In het noorden is een subtropisch klimaat. Het zuiden ligt in de tropen. In deze tijd van het jaar doet dat ertoe. In het noorden hadden we jassen, truien en paraplu's nodig. In het zuiden was het lekker warm en voortdurend schitterend weer. Beide metropolen hebben weinig meer te bieden aan toeristen anders dan een winkelparadijs. In Hanoi liggen rond het mausoleum van Ho Chi Minh de regeringsgebouwen. De 'vader des vaderlands' van Vietnam ligt opgebaard vlak bij de locatie, waar hij het grootste deel van zijn leven als leider van het land heeft doorgebracht.

 

 

Hanoi is in vergelijking met Saigon een iets rustiger stad met weinig hoogbouw. In het centrum ligt een groot meer met een pagode en een echt 'monster'. Dat is hier een tweehonderdjarig schildpad, die tegenwoordig met ernstige gezondheidsproblemen kampt. Men is op zoek naar een vervanger. Onder het centrale plein omgeven door enige tientallen cafés en restaurants gestapeld boven elkaar. Deze foto is niet echt karakteristiek. Normaal staat het plein helemaal vol met brommertjes, die kris kras door elkaar heen rijden schijnbaar zonder zich aan enige verkeersregel te houden. Oversteken doe je door gewoon te gaan lopen. Als je dat een beetje rustig en beheerst doet, dan rijden de brommertjes gewoon om je heen...

 

 

Saigon is een gigantische bruisende metropool met meer dan 10 miljoen inwoners. Bij stoplichten kun je gemakkelijk vijfduizend of meer brommertjes zien staan wachten op het groene licht. Hoe dat moet als men overschakelt van brommer naar auto is mij volstrekt onduidelijk. Er is geen metro. Er zijn geen ringwegen. Een gigantisch verkeerschaos staat de dan de stad te wachten. Er is een Franse wijk. Daar staan een aantal gebouwen, waarop ze buitengewoon trots zijn, zoals het postkantoor en de kathedraal. Echter we moeten constateren, dat je voor een bezoek aan deze gebouwen niet speciaal naar Vietnam hoeft te komen.

 

 

Vlak bij ons hotel is een waterpoppentheater. Gedurende het optreden zit je je met verbijstering af te vragen hoe ze dat nu precies doen. De poppen bewegen zich met reusachtige snelheid door het water. Het is in vergelijking met de ons bekende poppenkasten meer drie dimensionaal. De vreemdste capriolen worden uitgehaald. Pas bij het einde van de voorstelling blijkt de boel bestuurd te worden door een half dozijn mensen, die kennelijk hun adem inhoudend onzichtbaar voor de toeschouwers de poppen door het water heen en weer bewegen.

 

 

De economie draait op het ogenblik als de tierelier. Dat geeft allerlei merkwaardige congestie problemen. In de beide metropolen is er zeker tijdens de zomer met de talrijke permanent draaiende airconditioners onvoldoende stroom. Deze moet komen van waterkrachtcentrales en spaarzame kernenergie. Binnen afzienbare tijd loopt dat helemaal in de soep. Daarnaast lopen alle kabels bovengronds. Het werkt maar bemoeilijkt het kabelloos fotograferen zeer. Bij het opzetten van een toeristenindustrie hebben ze de fouten van hun voorgangers vermeden. Alle hotels hebben direct het vier/vijf sterren niveau. Dagelijks krijg je schone kammetjes, handdoeken, tandenborstels en zeepjes. Overal heb je Wifi. Tot grote verbazing van mijn correspondentiedam tegenstanders hadden ze in Vietnam meer last van mij, dan thuis.

 

 

We vlogen tweemaal over Hongkong. Op de heenweg was er voldoende tijd voor een uitgebreide rondrit door de stad. De stad sterkt zich uit over een centraal eiland en een stuk vasteland. Het stuk vasteland is tegenwoordig belangrijker, dan het oorspronkelijke eiland. Voorts is er tien jaar terug een nieuwe luchthaven aangelegd op een kunstmatig eiland, dat door Nederlandse baggeraars boven water is getoverd. Met de metro en de bus kun je overal gemakkelijk komen. Alle waterwegen zijn overspannen door een of meer enorme bruggen en tunnels. Tijdens de rondrit wordt je losgelaten op een plek, waar je de verschillende reusachtige bruggen fraai kunt fotograferen. Ook is er een boulevard langs het water, waar je een prachtig uitzicht hebt over het tegenover gelegen waterfront. Tenminste als het niet al te heiig is. Dat is helaas een beetje een plaag in deze regio in dit jaargetijde.

 

 

 Verboden stad