Vietnam

Pagodes en tempels

 

Google fotoalbum

 Hoofdpagina, Verboden stad, Landschap, Mensen, Oorlog


 

 

Het bezoek aan pagodes en tempels is een belangrijk onderdeel van elke rondreis in deze regio. Het is vaak niet helemaal onze smaak, maar het is wel exotisch. Sommige landen praktiseren meerdere godsdiensten. Voorouder verering heeft zich vaak vermengd met bestaande grote godsdiensten. Je ziet dat in IndonesiŽ, Thailand, India, etc. Vietnam is voornamelijk een Boeddhistisch land. Helaas zijn er op het ogenblik relatief weinig bezoekwaardige tempels voor handen. Kennelijk heeft de Vietnamese regering evenals veel andere communistisch georiŽnteerde regimes er alles aan gedaan om dit soort godsdienstuitingen zoveel mogelijk te onderdrukken. Er is vrijwel niets dat ouder is dan twintig jaar, toen het land en de mensen hun economische vrijheid terugkregen. Op diverse plaatsten zie je nu tempels en pagodes in aanbouw. Sommige daarvan zijn vrijwel gereed en zeer bezienswaardig.

 

 

Zeer fraai is de tempel in Dalat. De verf is bij wijze spreke nog nat. Het is een enorm complex. Naast een gebedsruimte is er een kenmerkende pagode met een stuk of acht verdiepingen en een reusachtig beeld. Het beeld was niet goed te fotograferen, omdat het ter bescherming ingepakt was in plastic. Boven de gebedsruimte met plaats voor honderden gelovigen. Het is buitengewoon uitbundig versiert. Op de eerste en tweede verdieping zijn nog wat kleine gebedsruimten. In de tuin naast de gebedsruimte ligt een enorme draak met een Boeddha in de muil. De materiaalkeuze van de draak is opmerkelijk (gebruikte flessen). De rest van de bouwwerken heeft een betonskelet bekleed met beelden en tegelwerk. Het is niet duidelijk hoe men dit alles precies financiert. Bij sommige van de in aanbouwzijnde tempels staat een collectebus. Kennelijk leeft de godsdienst nog sterk bij de plaatselijke bevolking. Hoewel het natuurlijk geen godsdienst is in de ouderwetse betekenis. Het Boeddhisme is een soort van humanisme d.w.z. een levenshouding zonder een te vereren godheid. In de buurlanden komt het ook wel voor. Maar zo massaal als in Vietnam zie je het nergens.

 

 

Op enkele plaatsen hebben tempelcomplexen het communisme overleefd. In Hoian bijvoorbeeld staan meerdere complexen naast elkaar. Ook elders staan nog wat fraaie exemplaren. De ingangspoort ziet er ietsje te fris uit om echt oud te kunnen zijn. Evenwel de rest van de tempel is eeuwenoud. Kenmerkend zijn de spiraalvormige wierookstaven. Wim dreef indertijd zijn kamergenoten tijdens zijn studie tot wanhoop door zo'n spiraal aan te steken in zijn studentenkamer. Hij brandt namelijk gemakkelijk een maand of meer voortdurend een doordringende wierookgeur verspreidend.

 

 

In Dalat hebben ze het Crazy House. Dat heeft niets met godsdienst te maken. Het is een creatieve uiting van de eigenaar. Men bouwt er nog steeds aan verder. Het is een vorm van bouwkunst verwant aan de bouwsels van beroemde architect uit Barcelona, Gaudi. Je kunt er een kamer huren, tenminste als je het niet vervelend vindt dat voortdurend nieuwsgierige toeristen bij je naar binnen kijken. In het midden van het complex zijn de woonruimten van de eigenaar. Kennelijk kon hij geen bijpassende meubelen vinden of had hij of zijn partner geen zin om de rest van zijn leven kamperend door te brengen. Ze zijn ingericht in de stijl van de jaren dertig van de vorige eeuw.

 

 

Een geheel ander fenomeen is het bezoek aan de kerk en de eredienst van een secte op 100 km afstand van Saigon. Ze leven op een ommuurd terrein met honderden geometrisch opgesteld bouwwerken. Vier keer per dag verzamelen de gelovigen zich in de bovenstaande kerk. De bedoeling is om daarbij de voorouders resp. geesten te vereren. De geesten worden geacht aan de andere kant van het gebouw bij de torens vrijelijk in en uit te kunnen zweven. Toeristen zijn welkom, mits ze de geesten het komen en gaan niet belemmeren. Je mag dus niet op het plein voor de kerk gaan staan. Op de gaanderijen boven in de kerk is het een voortdurend schuivelen van komende en gaande toeristen. De ceremonie duurt een eeuwigheid. Voortdurend klinkt een typische oosterse muziek. Ook dit gebouw is overduidelijk splinternieuw...

 

 

In een oude hoofdstad van een zuidelijk rijk ligt het heiligdom van een heel andere secte. Het aantal aanhangers is door de eeuwen heen flink geslonken. Inmiddels wonen in de stad nauwelijks meer aanhangers. Hun thuisland ligt een paar honderd kilometer verderop. Maar met enige regelmaat komen de gelovigen naar dit prachtige heiligdom boven op de heuvel. In de pagodes staan beelden, die vereerd worden. Je moet je schoenen uittrekken om naar binnen te mogen. Je mag fotograferen, maar het resultaat daarvan is niet overweldigend. Boven op het plein was een dansgroep aanwezig met Vietnamese schonen. Onze gids toonde er meer dan warme belangstelling voor en slaagde erin een optreden te regelen...

 

 Oorlog