Frankrijk

Parijs

 

Google fotoalbum

 Rhône, de Lot, Dordogne, Noord Frankrijk, Aix_les_Baines, Cannes, West Europa


Dordrecht - In de loop van de jaren zijn we talloze malen in Parijs geweest. Parijs is een van de interessantste steden van de wereld. Dat mag eigenlijk niet ontbreken bij reisverslagen. Recentelijk zijn we met de hoge snelheidstrein naar Parijs geweest voor een lang weekend om de foto's 'Over te maken'. De omstandigheden waren wisselend. Vrijdag schitterend weer, zaterdag regen en daarna wisselend. We zaten op loopafstand van Forum des Halles. Dat is best een geschikte locatie. Je zit midden tussen de bezienswaardigheden, Rondom zijn er tal van restaurants, die redelijk geprijsd en redelijk van kwaliteit zijn. Dat is niet vanzelfsprekend elders in Parijs. We namen een "Hop on Hop off" met bus en met boot. Dat scheelt enorm in het lopen. Op onze leeftijd is een stad als Parijs aldra te groot...

Een bekend hoogtepunt van Parijs is Centre Pompidou. Het was een project van de voormalige Franse president. Inderdaad is het hem gelukt daarmee een stukje eeuwigheid te kopen. Het gebouw is bijzonderder van buiten dan van binnen. Eerder zijn we binnen geweest. Nu al weer een tijdje niet. Het gaat pas open om 11.00 uur. Het was in de dagen rond 14 juli, de nationale feestdag van Frankrijk. Dan is het bezoeken van musea een geduldwerkje. Het gebouw is een van de eerste, waarbij alle installaties aan de buitenkant geplaatst zijn in het zicht. Het geeft een wat vervreemdend gezicht. Mooi is het niet. Wel bijzonder...

Het leven rond het Centre gebeurt letterlijk op straat. Overal zie je rondhangende buitenlandse jeugd. Overal zijn er optredens van straatartiesten. Sommige zijn heel professioneel. Het gebouw staat midden in een woonwijk. Naast het gebouw staat een kerk en de bekende fontein met kleurrijke ronddraaiende en bewegende beelden. Ze staan er inmiddels al weer dertig jaar. Kennelijk worden ze schoongemaakt, gerestaureerd en regelmatig vervangen. Zonder adequaat onderhoud kunnen dergelijk fragiele bouwsels het niet lang uithouden.

Sinds het vorige bezoek zijn overal gebouwen schoongemaakt en tot de puntjes gerestaureerd. De wijze van restaureren is zeer tijdsgebonden. Vijftig jaar geleden werden oude gebouwen bij wijze van spreken 'aangekleed' resp. teruggerestaureerd naar oudere periode. Daarna kwam de fase, dat er niets mocht. Alles moest blijven zoals het was. Zelfs schoonmaken van het gebouw was al twijfelachtig. Tegenwoordig worden gebouwen schoongemaakt en gerestaureerd op een pijnlijk ingrijpende wijze, dat de gebouwen nu vaak mooier zijn, dan ze ooit geweest zijn. Dat is het geval met tal van beroemde Parijse gebouwen, zoals diverse torens, kerken, instellingen, de Notre Dame en regeringsgebouwen op 'Ile the France'. Het heeft wel wat. De intense grauwsluier van voorheen vervangen door een fris en scherp gesneden aanzicht. Een niet onaardig voorbeeld is het stadhuis van Parijs. Overal de vlaggen van de 14e juli.

Vrijdagmiddag na aankomst in Parijs en afgeven van de bagage in het hotel zijn we de stad ingegaan. In stralend licht het ene fraaie monument na het andere gefotografeerd. Zeer veel aandacht hebben we besteed aan de schitterend gerestaureerde 'Notre Dame de Paris'. Thuisgekomen was het niet eenvoudig om uit de enorme massa foto's van het gebouw de mooiste uit te kiezen.

We zaten op twintig meter afstand van de metro-ingang van het Forum des Halles. Qua vervoer en maaltijden geen onaardige locatie. Helaas zijn ze op het ogenblik bezig om het hele complex boven de grond grondig te herzien. Het project bestaat uit diverse stations onder de grond, een aantal verdiepingen met winkels en een park boven de grond omgeven met achteraf gezien wat te bescheiden bebouwing. Er waren nogal wat problemen met zwervers. Men is nu bezig bovengronds een enorm bouwwerk op te zetten, waardoor dit soort problemen tot het verleden zullen behoren. Op het plein voor de sint Eustace ligt het onderstaande hoofd...

Tijdens de rondrit resp. de boottocht kom je langs diverse koepels, die op het eerste gezicht behoren aan dezelfde kerk. Echter als je ze naast elkaar zet zie je het verschil. Links 'Saint Germain Du Pre' en rechts de 'Dome des Invalides'. De vrucht van eeuwenlang oorlogvoeren. Er is een soort Holocaust museum. Ook in Israel en Auschwitz iets dergelijks gezien. Het laat je niet onberoerd. In de kerk komen de Fransen eerbetuigen aan de strijders voor het vaderland. Meestal waren dat de buitenlanders in het vreemdelinglegioen.

Over de Seine liggen diverse bruggen. Links een behoorlijk oude brug. Rechts een waar pronkstuk. Met een klein beetje manoeuvreren kun je bij het fotograferen ervan allerlei beroemde monumenten meenemen. Ditmaal zijn we ook bijna in de Eiffeltoren geweest. Wim is er niet dol op. Hij heeft last van hoogtevrees. Voor de vier liften stonden enorme rijen in verband met vakanties rond de 14 juli. Ook is het mogelijk om met een excursie een boottocht te maken en te lunchen in de Eiffeltoren. Toen we het echter probeerden te boeken, waren we veel te laat. Dat moet je dagen van te voren boeken.

Parijs staat ook bekend om de 'Arc de Triomph'. Met de bus en te voet zijn we er geweest. Het is niet eenvoudig een treffende autoloze foto ervan te maken. Iets verderop vlak bij het Louvre staat nog een tweede boog. De gedachte deze te kunnen fotograferen zonder dat er mensen opstaan, is een illusie. Wanneer je doorloopt, dan kom je bij het Grand Palace. Een modernere versie van het Louvre. Het is niet helemaal duidelijk of er in de tijd van de bouw nog koningen waren in Frankrijk. Het is een spectucalair gebouw met een glazen koepel. We zijn niet binnen geweest. Maar hoe ze honderd jaar terug een beetje een acceptabele klimaatbeheersing hebben geregeld binnen het gebouw, is ons een raadsel.

Het Hop on Hop off in Parijs kent twee concurrerende bedrijven. Er is een lange rit met de rode bus en een reeks van aan elkaar gekoppelde routes met een gifkleurige geelgroene bus. Met de laatste hebben we op de regenachtige zaterdag grote afstanden afgelegd. Grotendeels op het open bovendek in de motregen. Er is een tak, die vanaf de Notre Dame verder rijdt naar het moderne deel van Parijs. Wim is niet erg te spreken over de architectuur. Maar bepaalde dingen hebben wel wat. Onderstaande voetgangersbrug is bijzonder. De begaanbaarheid van de brug in de winter is wat twijfelachtig...

In de wijk Marat genoemd naar een society-arts uit de tijd van de revolutie staat een zichtbaar oude kerk en klooster. Hij ligt aan de andere oever van de Seine ter hoogte van Notre Dame. Het is een verbazingwekkende verzameling door elkaar gemengde stijlen. Het schip dateert uit een tijd, dat het bouwen van zulke grote gevaarten niet vanzelfsprekend was. De steunberen en luchtbogen moeten ervoor zorgen, dat de boel blijft staan. Ze hebben geen enkele gelijkenis met overeenkomstige constructies bij andere kerken in Frankrijk, Italië of Engeland. Hij is van buiten vreemder en mooier dan van binnen. In de wijk kun je leuk slenteren. Hij loopt uit in de richting van het stadhuis, Centre Pompidou en Forum des Halles.

Een volstrekt uniek gebouw is het voormalige Koninklijke paleis het Louvre. Het was voorheen een pikzwart beroete klomp steen. Tegenwoordig kun de oorspronkelijke kleur van de stenen weer zien. Ze hebben hem schoongemaakt. Maar wat voorzichtiger dan andere gebouwen. Op het grote binnenplein is vijftien jaar geleden een grote glazen piramide gebouwd als moderne ingang en garderobe voor het wereldberoemde museum. Ze hebben naast schilderijen ook spullen uit Egypte meegenomen door Napoleon, tijdens zijn avonturen in het midden oosten. Tijdens onze rondreis in Israel kwam deze grote Fransman ter sprake dank zij zijn mislukte belegering van de stad Akko.

Half Parijs staat vol met Koninklijke paleizen en enorme regeringsgebouwen. Het zijn er wat veel. De meeste lijken erg op elkaar en zijn kennelijk in kort tijdsbestek na elkaar gebouwd in een tijd dat deze stijl overal in de mode was. De laatste decennia hebben de Fransen diverse moderne gebouwen geproduceerd. We hadden geen tijd voor een bezoek aan Marne de Vallee, maar tijdens de boottocht en een bezoek aan de plantentuim liepen we tegen onderstaand gebouw aan.

Tegenwoordig hebben ze een Hop On Hop Off boot, die op en neer vaart langs de Seine met negen aanlegplaatsen. Je kunt met de boot naar de Eiffeltoren, het Louvre, de Notre Dame en de plantentuin. Dat is een initiatief geweest van een Franse botanicus, die wat velden buiten de stad aankocht en dat vol begon te zetten met allerlei planten en bomen van overal over de wereld. We lunchten in een modern restaurant op het terrein. Italiaans, onvergetelijk, kindvriendelijk... Voor het eten hoefde je het niet te doen...

 Rhône