Schotland: Eilanden, Whisky & Gastronomie

Edinburgh

 

Google fotoalbum

Eilanden, Glasgow, Loch's, Schotland, Hoofdpagina


Het kasteel van Edinburgh was eeuwenlang het machtscentrum van Schotland. Hier zetelden de koningen van Schotland. De schotten waren een weinig talrijk, maar strijdlustig volk. Meer dan een paar honderdduizend schotten waren er niet in de hoogtijdagen van de clans. De Campbell's onder leiding van de duke of Argyll kon drieduizend strijdbare mannen in het veld brengen. De meeste andere clans kwamen niet verder dan duizend man. Toch vormden de Schotten eeuwenlang de kern van menig Engels legermacht. Hun langzaam oprukken onder begeleiding van de doedelzakken was uitermate intimiderend voor de tegenstander. Net alsof hun niets kon gebeuren. Ondertussen zorgde het Engelse geschut natuurlijk voor een waar bloedbad onder de vijand, zodat hun inderdaad weinig gebeurde.

Het kasteel van Edinburgh was tevens een grote kazerne. Tegenwoordig is het een museum met de Schotse kroonjuwelen en de heldendaden van de Schotse soldaten. Rondom heb je een schitterend uitzicht over de stad. Binnen kun je over de hoofden lopen. In de stad woonden altijd meer mensen, dan in de rest van Schotland bij elkaar. De eerste bewoners van Schotland waren de Noormannen. Pas nadat de koning van Schotland een aantal burchten had gebouwd, kreeg hij ook het noorden van het land onder controle. De adellijke titels voor de hoofden van de clans dateren pas uit de Engelse tijd. Beroemd is het verhaal van de gedwongen abdicatie van Queen Mary ten gunste van Queen Elisabeth de eerste in de gouden eeuw.

Elke dag was de gastronomische lunch een vast onderdeel van het programma. Thuis had de reisleiding al een compleet programma opgesteld van de restaurants, die we zouden bezoeken. Voor Edinburgh stond het restaurant "Ducks A La Marchè Noir" op het programma. Dat is gelegen 14 Eyre Place 0044-131-5581608 (info@ducks.co.uk).  Helaas heet het halve centrum van Edinburgh Eyre Place. Dus het was toch een beetje zoeken. Op de tocht van New Castle naar Schotland hebben we geluncht in Gretna Green. De beroemde plaats, waar je zonder toestemming van de ouders mag trouwen. Louis de Funes speelde op de Hem bekende wijze veertig jaar geleden een van de ouders, die het daar totaal niet mee eens was. Het schijnt overigens bij de folklore te horen, dat de ouders hijgend de smidse binnenkomen hollen op het moment, dat het 'ja' woord reeds is gegeven.

Andere opmerkelijk lunchlocaties waren het restaurant van Mount Stuart House op Bute. Bezoekerscentrum van de whisky stokerij op Arran. Het Chatters Restaurant in Dunoon (0044-1369-706402), waar we een half dozijn keer de pont namen om vanuit ons huisje de rest van de wereld te bereiken. Soms moesten we onze plannen bijstellen, omdat een vermelding op internet nog niet betekent, dat het restaurant iets anders heeft dan kroketten met brood tijdens de lunch. In Inveraray bezochten we bijvoorbeeld een alternatief restaurant, waar de kokkin ter plaatse een speciale saus klaarmaakte bij het hoofdgerecht en zomaar vier verschillende volstrekt unieke toetjes uit de mouw schudde.

 Eilanden