Reisverslag Zuid Afrika

Safari

 

Google fotoalbum

 Rondreis, Steden, Zoeloes, Vakanties en Overzicht.


Zes "gaming safari's" hebben we inmiddels gedaan in Zuid Afrika. Daaronder verstaan ze een safari, waarbij met een stuk of tien toeristen per jeep door een wildpark wordt gereden, waarbij de sport is om zoveel mogelijk leden van de 'Big Five' in beeld te krijgen. Daaronder verstaat men de vijf gevaarlijkste dieren. Een giraffe hoort er b.v. niet bij. De vorige keer deden we twee safari's. Eenmaal in het Kruger park en eenmaal in het Hluhluwi park. In het Kruger park werd het toen niet veel met onze analoge kamera en een 200 mm lens. Het lukte ditmaal aanmerkelijk beter, dan tien jaar terug. We zagen meer beesten en onze kamera's konden er tweemaal zo dicht bijkomen. Bij het Hluhluwi park was het wat minder. Tien jaar terug konden we neushoorns bijna aanraken. Nu zagen we ook redelijk veel dieren, maar het kostte wat meer moeite om ze voor de lens te krijgen.

De meest voorkomende dieren zijn de antilopen. Je hebt ze in alle soorten en maten. Tegenover enkele honderden roofdieren staan tienduizenden grazers. De roofdieren moeten alles uit de kast halen om in deze provisiekast ook werkelijk voedsel naar binnen te krijgen. Een leeuw kan alleen enkele tientallen meters op topsnelheid lopen. Daarna laat de conditie hem in de steek. De vrouwtjesleeuwen zijn lichter ca 200 Kg tegenover 500 Kg en aanmerkelijk beter toegerust voor de jacht. Alleen in geval van uiterste nood wordt een poging gedaan een van de grote grazers te overmeesteren. Het komt incidenteel voor dat een groep leeuwen een aanval doet op een giraffe (3000 Kg). De kunst is om de mannetjes te gebruiken om hem te laten struikelen. Als hij daarna op de grond ligt, dan kunnen de andere leeuwen het werk afmaken. Het is een tamelijk gevaarlijke actie om voor de voeten van een giraffe te lopen. Hij kan enorme slaan met zijn poten. Een leeuw van 500 Kg kan daardoor een fatale luchtreis maken van tientallen meters.

Antilopen zijn razendsnel en hebben een groot uithoudingsvermogen. Eigenlijk is er geen roofdier, die langer dan 100 meter gelijk op kan lopen met een antilope. De kleinere katachtigen kunnen het iets langer volhouden, dan de leeuwen. Maar het is handiger om direct raak te slaan, dan om achter een verraste antilope aan te lopen. De vorige keer maakten we in het Kruger park de kleine antilopen mee vanaf enkele meters. Heel erg zenuwachtig stond hij voortdurend rond te springen en om zich heen te kijken. Gek als je bedenkt, dat de auto met toeristen ongeveer over zijn tenen heen reed. Kennelijk zijn toeristen geen factor om rekening mee te houden. De antilopen bevallen bij het invallen van de regentijd. De antilopen kunnen een bevalling enkele weken uitstellen, als de regens op zich laten wachten. Bij de eerste Safari in het Kruger park waren er al wat jonge te vroeg geboren antilopen. Na het invallen van de regens kwam je erin om.

Ditmaal zagen we wel meerdere leeuwen. Maar het fotograferen ervan was een schier hopeloze opgave. Misschien met handmatig scherpstellen had het nog wat kunnen worden met de half tussen de takken verborgen leeuwen. Wel zagen we grote aantallen olifanten. De vorige keer waren, die er helemaal niet, terwijl ze door hun vraat- en vernielzucht toch wel een beetje als een bedreiging voor de natuur worden gezien. Ze moeten erg veel eten om met hun inefficiŽnte ingewanden voldoende voedingstoffen binnen te krijgen.

Ze hebben een duidelijke sociale structuur. Dat bleek toen men besloot om het teveel aan olifanten af te schieten. De jagers konden het aanvankelijk niet over hun hart verkrijgen om ook de jonge kalveren af te schieten. Ze brachten deze daarom naar het Hluhluwi park, dat toen nog geen olifanten had. Dat leidde tot grote problemen. De jonge onopgevoede olifanten hielden huis en vielen neushoorns en toeristenjeeps aan. Dat heeft men toen opgelost door een half dozijn 'bullen' van het Kruger park over te brengen naar Hluhluwi. Binnen drie maanden was het probleem opgelost. De bullen hadden eventjes laten zien wie de baas is.

Erg goed doen tegenwoordig de Zebra's het. Je ziet ze in grote getale. Ze zijn erg fotogeniek. Het is wat moeilijk kiezen welke te laten zien, als je er zoveel hebt. We hebben er met jongen en stoeiende dieren. Ook de giraffen waren nadrukkelijk aanwezig. Het zijn enorme dieren.  Als je ze van zo dichtbij ziet, dan zijn ze eigenlijk wel heel erg lelijk. Zo'n kop die boven de bladeren van de boom uitsteekt, is een grote hoekigheid en lelijkheid. De nek bestaat uit wervels van enkele tientallen centimeters lang. De natuur vond het bij het uitrekken van de nekken niet nodig om het aantal wervels te vergroten. Net zoals de olifanten eten ze het groen uit de bomen op vier/vijf meter van de grond. Daarbij lopen de olifanten bomen, waar ze niet goed bij kunnen, pardoes onder de voet. De giraffen knabbelen wat verfijnder...

Een bijzonder roofdier cq. aaseter is de coyote. We zagen er enkele in het Hluhluwi park. Ze hebben een merkwaardige oplopende bouw. Het zijn echt roofdieren, maar ze zijn een beetje lui en eten graag van dingen, die door anderen gevangen zijn. Ze hebben enorme kaken. Daardoor kunnen ze onderdelen van het karkas opeten, die onbereikbaar zijn voor anderen. Ze bijten de boel gewoon in tweeŽn. Enige behoedzaamheid bij het benaderen ervan is gewenst. Net zoals een wolf beschikken ze over de middelen (kaken) om ook voor de mens gevaarlijk te zijn. Samen met de gieren ontfermen ze zich over achtergelaten karkassen. Gieren hebben met hun kale lange nek ook een bijzondere aanpassing om voor anderen onbereikbare voedingstoffen tot zich te nemen. 

Het gevaarlijkste dier van Afrika is het Nijlpaard. In de buurt van het Hluhluwi park heb je een reservaat, waar er honderden voorkomen. Met een boot, vaar je er langs en kun je van bovenaf tientallen net boven het water uitstekende ogen fotograferen. Ze zijn zo gevaarlijk omdat ze geen angst kennen. Ze vallen boten aan. In de nacht begeven ze zich op het land om te foerageren. Daarbij kunnen ze gemakkelijk een ontmoeting hebben met de jonge vrouwen, die vroeg in de ochtend water komen halen uit de rivier. Ze kunnen dertig kilometer per uur lopen; zijn slecht gehumeurd, wispelturig en doden aldus met grote regelmaat mensen.

Spaarzaam zie je in het reservaat ook krokodillen. Zelden zijn ze groter dan een meter. Ze zien er levensgevaarlijk uit, maar zijn aanmerkelijk minder gevaarlijk dan nijlpaarden. Het zijn koudbloedige wezens en hebben daardoor weinig voedsel nodig. Een probleem voor ze is, dat ze om snel te kunnen bewegen op temperatuur moeten zijn. Ze liggen het grootste deel van hun leven in de zon om op te warmen. Pas als ze het lekker warm hebben kunnen ze razendsnel bewegen en met hun gevreesde kaken rond maaien. Ze hebben een enorme bijtkracht in hun kaken. Echter als je de kaken dichthoudt, dan missen ze de spieren om hun kaken weer te openen. Bij demonstraties kan een geoefend mens door het dichthouden van de bek een krokodil gemakkelijk onder controle houden.

 Steden