Barrage nationale competitie

Partijen en Home


Dordrecht - Apetrots was Laurens Fijn van Draat met de remise tegen Guntis Valneris. Het was helaas evenwel niet genoeg om ons andermaal de landstitel te bezorgen. De paring in de barrage tussen van Stigt Thans en VBI Huissen leek op het eerste gezicht behoorlijk uit te pakken voor de Schiedammers. Evenwel na vier uur spelen bleken alle zwakker geachte Huissenaren stand  te houden en zag het er zorgelijk uit op de andere borden. Laurens bleek in optisch gezien hopeloze stelling over een vlotte remise te beschikken. Echter Sven Winkel was wat minder gelukkig tegen Alexander Baljakin. Een slecht afspel resulteerde inderdaad in een echte nederlaag.  

Ondertussen slaagde het tweede er op de zo kenmerkende wijze in om zich in de barrage wedstrijd tegen Zaanstreek te verzekeren van een plaats in de hoofdklasse. In de gewone wedstrijd stonden de Schiedammers huizenhoog gewonnen. Evenwel aan tenminste vier borden ging winnend voordeel verloren en werd het een onthutsende 10-10 uitslag. Ton Burgerhout kon bij een stand van 9-9 de wedstrijd beslissen. Zag het wel, maar durfde niet. Daarna kwam zijn tegenstander vrijwel gewonnen te staan, maar zag het niet. In de eerste barragewedstrijd hetzelfde laken en pak. De Schiedammers normaliter de betere sneldammers verloren drie partijen. Slechts door een wonder bleven ze in de race. De tweede barrage werd gewonnen met 13-7.

Rob Clerc had vandaag de partij van de dag. Hij verraste Johan Krajenbrink met een schijnoffer in een theorievariant van de Hollandse opening. Wellicht kwam het een beetje te vroeg. Johan schrok, zette zich schrap en herstelde zich. Wereldkampioen Schwarzman moest andermaal tegen Geert van Aalten. Het werd een door tempowinst gesteunde omsingeling. Geert wist zich op een bepaald moment te bevrijden met een afwikkeling naar dam, die bepaald niet gratis was. In de demonstratiezaal werd voor het leven van de huissenaar gevreesd. Echter Alexander zag de wending, waarmee hij de kroon op zijn werk had kunnen zetten niet en moest in remise berusten.

De hoop was gevestigd op Ron Heusdens, die in Peter Hoogteijling een tegenstander had, waar hij iets tegen zou moeten kunnen bereiken. Het werd een randschijvenspel, waarbij Peter zich een frivole opstelling liet weggevallen op de lange vleugel en er zomaar mee wegkwam. Naderhand in de analysezaal en tijdens het eten werd uitvoerig stilgestaan bij alle kansen, die door Ron Heusdens waren gemist.  Een grote teleurstelling was ook de uitslag van de partijen Luteijn - Hendriksen en van der Stap - de Koning. Beide witspelers stonden zeer overwegend. Het werden evenwel twee roemloze remises.