8e Ronde nationale competitie

Partijen en Home


Dordrecht - Drie weken na de eigenlijk speeldatum werd de wedstrijd van Stigt Thans - Fryslan gespeeld. Het was vandaag beestenweer. Veel erger dan drie weken geleden. Jammer dat het toe niet gespeeld is. Achteraf bleek het weeralarm, zoals inmiddels gebruikelijk in Nederland, veel minder ernstige, dan het zich dagen van te voren liet aanzien. De meeste van de dertig uitgestelde wedstrijden hadden probleemloos op zaterdag 9 januari gespeeld kunnen worden. Ook hadden onze bezoekers uit Friesland de pech, dat de wereldkampioen Alexander Schwarzman nu wel beschikbaar was. Het werd met 16-4 een bloedbad. Het derde speelde andermaal niet, omdat Raes het weer te slecht vond. 

Schwarzman stond al na korte tijd gewonnen. Gantwarg was evenwel net iets eerder, omdat hij in gewonnen stand een simpel slagje mocht nemen. Ook Rob Clerc mocht na drie uur ietwat onthutst, vanwege het vlotte opgeven beide punten in ontvangst nemen. De interessantste partij van de dag was Tiemensma - Luteijn. In een theorievariant toonde de witspeler zich aanvankelijk niet erg op de hoogte. Echter toen er op zetjes gespeeld kon worden, was hij er als de kippen bij. Hij bracht een schijnbaar korte vleugel opsluiting op het bord. Na afloop van de partij waren de heren grootmeesters driftig bezig om aan te tonen, dat er een winnend zetje in had gezeten. In de partij volgde een spectaculaire slagwending naar remise.

Michiel Kloosterziel had de zwaarste tegenstander. Hij moest tegen Harm Wiersma. Hij ging in een Vosvariant naar veld 15. Dat wordt over het algemeen niet aanbevolen als winstpoging. Maar dat zat hij niet voor. Nu werd de partij na nog wat schermutselingen vlot remise gegeven. Een heel bijzonder duel was, dat tussen Gerlof Kolk en Jeroen van den Akker. In een flankspelpositie werd met de zet 22-27 vrijwel alle stukken de witte lange vleugel vastgezet. De witspeler liet een afwikkeling toe en de partij had remise moeten eindigen toen er opeens een bekende maar complexe damgeefcombinatie in de stand kwam en genomen werd. Wit kwam nog wel in de buurt van dam, maar sneuvelde door een finesse.

In de andere twee winstpartijen kwam de winst pas tot stand na een reeks decorwisselingen in het late middenspel. Vooral de partij van Ron Heusdens vormde een bron van inspiratie voor de heren grootmeesters. In een kettingstelling waren allerlei wilde varianten mogelijk. Hoewel Ron er alles aandeed om de boel op het bord te houden was hij gedwongen af te wikkelen naar een gelijk middenspel. In de tijdnoodfase werd vervolgens nog een winnend afspel bereikt.

Peter van der Stap begon de partij met het tegenspelen van een Vosvariant. Even leek hij de boel direct van de opening te kunnen beslissen. Maar wit beschikte nog over een bevrijding. Na afwikkelen ontstond een klassieke positie, die daarna weer resulteerde in een wederzijdse vleugelaanval. De aanval van Peter liep iets harder. Sven Winkel leek aanvankelijk ook goede kansen te hebben in het late middenspel. Maar zijn aanval bleek net iets te langzaam te lopen.