De 1e ronde tegen Apeldoorn trof ik tot mijn grote schrik wereldkampioen Tsjizov. Het ging nog onverwachts goed. Hij speelde een opening, die ik erg goed ken en die bij mijn karakter past. Je moet eventjes doorbijten met zwart, dan heb je al snel het ergste gehad.

 

 

 

De 2e ronde werd een dure middag voor Leo. We moesten tegen Hijken. Eerst moest hij het thuisfront een waarschijnlijke 11-9 nederlaag melden. Vervolgens belde hij een vrijwel zekere10-10 door. Pas na zes uur wist Gantwarg uit het niets er nog een 9-11 overwinning van de maken.

 

 

 

Andermaals had ik zaterdag tijdens de 3e ronde een aardige partij, hoewel het een en ander natuurlijk erg bekend is. Ik heb er jaren geleden eens een boek over geschreven. Ook heb ik het stellingbeeld meerdere malen op het bord gehad tijdens correspondentiedammen.

 

 

 

 

De uitwedstrijd naar Witte van Moort in de 5e ronde was een ware wereldreis. Zeker als je langs Zoetermeer en Zutphen moet. Op de A12 waren ze met wegwerkzaamheden bezig. Zutphen heeft een klein probleem met in en uitvalswegen i.v.m. de prominent aanwezige IJssel.

 

 

 

Wederom slaagden we er in de 6e ronde niet in om een belangrijke concurrent beentje te lichten. Wel is met de wedstrijd tegen Huissen nog in het verschiet nog van alles mogelijk. Zelf mocht ik de derde supergrootmeester van het seizoen afwerken. Ik ben daar geen echte liefhebber van. Het is gewoon ontzettend vervelend zo iemand, die alles ziet. Maar je moet nu eenmaal je plicht doen.

 

 

 

 

De 7e ronde was opmerkelijk productief. Zes overwinningen en geen nederlaag duidt op een walkover. De werkelijkheid was dat er toch wel hard gewerkt moest worden voor de punten. Ook geloofden tegenstanders er niet echt in en kwamen met twee invallers. De schade had mee kunnen vallen. Zowel Tanja als Arie hadden een ongelukje en stonden kort na de tijdcontrole zorgelijk. Het was niet aan hun opponenten besteed.

 

 

De 8e ronde van de nationale competitie was een belangrijke ronde. We verloren helaas met 11-9. Zelf was ik een belangrijke zondaar. Na een uitstekende opening ging het mis in het vierde speeluur. Kennelijk wordt ik oud. Na zes uur spelen kreeg ik nog meerdere herkansingen, maar ook die waren niet aan mij besteedt.

 

 

 

 

 

De 9e ronde was een lastige wedstrijd. Tomahawk was op volle oorlogsterkte. Ondanks het feit dat er voor hen weinig op het spel stond waren N'Diaye en Samb ook van de partij. Ron Heusdens is op het ogenblik in grote vorm en speelde Autar zoek. Dirk van Schaik jr was de matchwinnaar. Zelf moest ik zoals altijd tegen Fred de Koning. De verhoudingen zijn wat gespannen sinds ik een keertje 'heel erg' van hem gewonnen heb.

 

 

Mijn partij in de 10e ronde tegen Huissen was niet bijzonder interessant. De eerste dertig zetten van de partij Mark Kempermans -  Frits Luteijn namen vijftien minuten beiderzijds. Ik hoefde niet te winnen. Nadat ik een schijf op 36 had, ontstond een stelling met mogelijkheden, die niet echt aan mijn tegenstander besteed waren.