Nationale competitie 2004/2005
Fotoalbums, Nieuwsarchief, Masterclass, Secret Match, Openingen, Verslagen, Competitie en Home
De
eerste wedstrijd
werd een stralende 7-13 overwinning tegen Angarde. De werkelijkheid van de wedstrijd was
helaas wat anders. Zonder Rob Clerc zag het er tot een half uur voor de eerste
tijdcontrole zondermeer somber uit. Aan de eerste twee borden hadden Arnaud
Cordier en Frits Luteijn eigenlijk een remiseopdracht. Ook Ton Burgerhout zat
niet echt voor een overwinning. Zonder deze verrassende overwinningen hadden we
zelfs niet gewonnen.
Op
zaterdag 4 december werd de uitgestelde wedstrijd uit de
tweede ronde eindelijk gespeeld. Het werd een
overtuigende 11-9 overwinning met de ongedeelde leiding. Een van de
onbedoelde consequenties van het besluit deze wedstrijd uit te stellen was, dat
we ondanks de ene overwinning na de andere steeds maar niet uit de middenmoot
wegkwamen. In de krant heeft een plek in de middenmoot het onplezierige gevolg, dat verslagen ingekort
of niet geplaatst worden.
De 8-12 uitslag van de derde ronde tegen Maas van 't Hoog lijkt alleszins overtuigend. De werkelijkheid was anders. Voor het oog van de sponsor, die als chauffeur mee was, werd meer dan zeven uur gestreden voor de beslissing gevallen was. Een groot aantal bijzonder interessante eindspelen kwam op het bord. Het zat ons daarbij zeker niet tegen.
De vierde ronde van de nationale competitie verliep bijna als een anticlimax. Van het ene moment op het andere was iedereen uit en de stand 12-8. Cordier won zijn derde partij. Nu was grootmeester Sekongo zijn slachtoffer. Ook Rob Clerc en Arie van de Weteringh wonnen hun partij, terwijl Anton van Berkel zijn tweede nederlaag van deze competitie leed tegen Elena Altsjoel. Hij deed het helemaal zelf.
De belangrijke wedstrijd in de
vijfde ronde tegen Hiltex werd zaterdag degelijk gewonnen. Met drie teams waren we
in Amsterdam. De anderen gingen roemloos ten onder. Hiltex 1 is een
lastig en sterk team zonder veel echte toppers. Het zit vol met vergane glorie
en aanstormende jeugd. Vooral laatsten ging zaterdag ten onder.
Dirk van Schaik won tot ieders en eigen verbazing van Kloosterziel, terwijl
Gantwarg Wiering in de tang nam.
Vooraf
waren we behoorlijk blij geweest met gelijk spel tegen Tomahoak in de
zesde ronde. Achteraf gezien was de stemming
een beetje mat. Want we waren slechts een haartje verwijderd van een nog
beter resultaat. De meeste grootmeesters zaten tegen elkaar en na korte of langere
tijd werd het remise. Anton van Berkel slaagde er net niet in om te winnen.
De overwinning van Frits Luteijn op Peter van der Stap leek lange tijd
beslissend tot Ron Heusdens het hoofd moest buigen voor Hans Jansen. Het tweede
bracht zich zelf in veiliger regionen door een 11-9 overwinning op
s'Gravenpolder.
De
leidende positie in de ereklasse heeft slechts een week
geduurd. Tegen landskampioen Huissen gingen we in de
zevende ronde roemloos ten onder.
Beide toppers van Huissen wisten hun partij te winnen, terwijl alleen
Ron Heusdens erin slaagde iets terug te doen. Aanvankelijk zag de opstelling er
niet onaardig uit. Alleen Rob Clerc wist dat hij op beton zou bijten tegen
Gerard Jansen. Gantwarg en Cordier leken echter een te kloppen tegenstander te
hebben, terwijl niemand hoefde te verliezen. Echter zowel Frits Luteijn aan bord
1 als Anton van Berkel aan bord 10 lieten zich overrompelen.
Tijdens
de achtste ronde van
de nationale competitie heroverde het eerste van Stigt
Thans de tweede plaats in de competitie. Cema
werd met 13-7 verpletterd door koploper Meurs, terwijl Tomahowk het moest doen
met een bescheiden 11-9 overwinning tegen Witte van Moort. Aangezien we zelf een
feestelijke 16-4 uitslag op het scorebord wisten te toveren hebben we nu een
bordpunt meer. Het had achteraf gezien nog meer kunnen zijn, als Wim Vrijland en
Arnaud Cordier de winnende voortzetting hadden gevonden tijdens de partij in
plaats van erna.
Rob
Clerc en Arnaud Cordier troffen in de negende
ronde tegen Apeldoorn honderden punten elo-verschil. Hoewel het niet echt
gemakkelijk ging, deden ze waarvoor ze gekomen waren. Anton van Berkel koos voor
naar een typische counterstelling en nam in positioneel inferieur positie een
prachtige damzet. Frits Luteijn had verreweg de interessantste partij van de
dag. De voorzitter en sponsor van de vereniging toonde zich een echt liefhebber
en was uiteindelijk net niet handig genoeg om het avontuur te overleven. In de
analyseruimte en later thuis hadden Arnaud, Anatoli en vele anderen veel lol met
het gaten schieten in de partij.
Dat
was wel even schrikken toen ik terugkwam van vakantie. Tegen Hijken had van
Stigt Thans een verpletterende nederlaag geleden. Volgens ooggetuigen was er tot
tien minuten voor de tijdcontrole niets aan de hand. Toen gaf Cordier een
gewonnen stelling weg. Het was allemaal nog niet fataal geweest, als Hiltex zijn
sportieve plicht had gedaan. Tegen Meurs kwamen ze met twee invallers uit het
derde in verband met een begrafenis (11-9). De laatste wedstrijd kwamen ze zelfs
maar met zeven man. Zelf deden we wat we al de hele competitie van plan waren.
We versloegen de nieuwe landskampioen.