Nationale competitie 2005/2006

Fotoalbums, Nieuwsarchief, Masterclass, Secret Match, Openingen, Verslagen, Competitie en Home

1e ronde, 2e ronde, 3e ronde, 4e ronde, 5e ronde, 6e ronde, 7e ronde, 8e ronde, 9e ronde, 10e ronde, 11e ronde

 

 

 

Schiedam - Gisteravond zaterdag 18 februari 2006 bij de viering van het 75-jarig jubileum de vervulling van een droom van meer dan 25 jaar. Toentertijd hing de vereniging op het randje van de afgrond. Het eerste team speelde in de eerste klasse van de provinciale competitie. Een actieve voorzitter en jeugdleider slaagden erin een aantal jonge nieuwe leden uit dezelfde schoolklas te interesseren voor de vereniging. Deze jeugd vormt tot de dag van vandaag de kern van de vereniging. Stap voor stap werd de weg omhoog gevonden. Het was ondanks een groot aantal grootmeesters geen eenvoudig seizoen. Veel te vaak werd met hangen en wurgen een wedstrijd gewonnen. Vijf keer 11-9 en tweemaal 10-10. De competitie werd feitelijk beslist door drie 11-9 overwinningen tegen concurrenten Hiltex, Meurs en Witte van Moort. De wedstrijd tegen Hiltex was echt een walkover, terwijl deze ploeg in de rest van de competitie met opmerkelijk gemak alle tegenstand verpletterde. Echter tegen Witte van Moort en vooral Meurs was het tot de laatste seconde spannend. Iedere uitslag van 11-9, 10-10 tot 9-11 was in die fase van de wedstrijd mogelijk.

Gisteren was iedereen tot de tanden gewapend. Zo'n kans op het kampioenschap hebben we nooit eerder gehad. Tegenstander Maas 't Hoog zat niet echt lekker in de wedstrijd. Vooral ervaren spelers als Goudt, Stokkel en Faber lieten zich de punten te gemakkelijk afpakken. De overwinning van Dirk van Schaik in de enige echt interessante partij van de dag kwam op de inmiddels gebruikelijke rommelige manier tot stand. Beide spelers Kroesbergen en van Schaik lieten de klok zover doorlopen, dat het aldra duidelijk was, dat de tijdcontrole niet gehaald zou kunnen worden. De enige vraag was wiens vlag het eerste zou vallen. Tot ieders stomme verbazing (ook van Dirk van Schaik) bleek dit de vlag van Michiel Kroesbergen te zijn. We hebben Dirk nog de hele avond zitten plagen met de vraag of hij die ene seconde, die hij overhad niet 'nuttiger' had kunnen besteden.

Beslissend voor het kampioenschap was zondermeer de komst van Alexander Schwarzman. Hij slaagde er meerdere keren om 'onverslaanbare' tegenstanders gewoon te verslaan. Het had maar een haartje gescheeld of hij had nummer drie van de wereld Gerard Jansen in de belangrijke wedstrijd tegen Huissen een nul bezorgd. Hoewel hij slechts 8 wedstrijden meedeed, was zijn bijdrage met zes overwinningen essentieel. Qua punten behaalde Anton van Berkel uit tien wedstrijden de eerste positie op de topscoorderlijst. Met eindeloze geduld en pijnlijke nauwkeurigheid was het Arnaud Cordier, die meerdere malen in veeldammen eindspelen de beslissing wist te brengen.

Gisteravond kwam het er eindelijk van. Een statiefoto van het eerste, maar zonder belangrijke spelers als Gantwarg, Schwarzman of Anikeef. Een beetje jammer, maar eerder was het er niet van gekomen. In een reeks toespraken van de voorzitter, de sponsor, Leo Mous, Peter Lansbergen en Rob Clerc werd gememoreerd hoe het allemaal zover was gekomen. Helaas verkeerden we tot het laatst toe in onzekerheid hoe de stand nu precies was. In een onbewaakt ogenblik had een onverlaat namelijk de drie tussenstanden na 10 ronden in zijn broekzak gestoken. De voorzitter verklaarde dan ook volkomen verrast te zijn door het kampioenschap. Niemand had de moeite genomen hem daar van te voren van te verwittigen. Ook de KNDB werd compleet verrast door het gebeuren. Er was namelijk geen bestuurder of beker te bekennen. We hebben voor de foto maar wat bekers geleend van de biljartclub.

De functie van de voorzitter wordt wat overschat. In theorie spreek je namens de verenigingen en luistert iedereen eerbiedig als je wat te zeggen hebt. In de praktijk valt dat vies tegen. Niemand luistert naar je. De functie is eigenlijk totaal overbodig. Van alles wordt georganiseerd zonder dat je er iets vanaf weet. Voortvarend gaan teamleider Joop Smit, secretaris Guido van de Berg en penningmeester Peter Lansbergen te werk om het vereiste resultaat te behalen. Voorts hebben we nog Hans Lansbergen, die als wedstrijdleider en teamleider van het tweede heel veel werk naar zich toetrekt. Ik heb mijn veronderstelde 'macht' eens uitgeprobeerd op diverse instanties. Ik zei tegen de poes: "Now I am president". Ogenblikkelijk kwam deze hoopvol aangesneld voor een extra maaltijd. Toen ik hetzelfde probeerde bij Alexander Schwarzman kreeg ik precies dezelfde reactie. Terwijl de poes dan teleurgesteld afdruipt, blijkt Alexander handiger met de blikopener...

Het misverstand ontstond in het begin van het jaar, dat ik persoonlijk Alexander Schwarzman had geëngageerd. Dat hij voor onze vereniging zou gaan spelen bleek mij uit een mailtje dat ik van hem mocht ontvangen. Ik wist van niets. Hij zou in mijn huis verblijven en tijdens dat verblijf mocht ik daar zelfs blijven wonen. Razendsnel heb ik de andere spelers van het eerste geïnformeerd. Deze waren wat gepikeerd, dat ze van niets wisten. Maar er kan nu eenmaal geen misverstand over bestaan, dat Alexander op het ogenblik de sterkste speler van de vereniging is. Zonder hem zit een kampioenschap er simpelweg niet in. Inmiddels is hij kind aan huis. Hij komt en gaat wanneer hij wil. Hij kookt, maakt rommel, vult de ijskast met eigen spullen waar we niet aan mogen zitten. Hij is behoorlijk ontstemd als de computer niet beschikbaar is. We beginnen hem eigenlijk al te missen als hij er niet is...

 

 

De eerste ronde van het seizoen 2005/2006 verliep stroef. We wonnen weliswaar met 11-9 van CEMA, maar voor het zover was, moest er nogal wat gebeuren. Geleen is erg ver... Jan heeft gereden. Desondanks zit je niet echt fris achter het bord. Onze grootmeesters zaten aan de hoogste borden. De tegenpartij had zijn kanonnen wat lager opgesteld, zodat er nogal wat partijen met grote krachtsverschillen ontstonden. Dat leidt meestal niet tot hoogstaande partijen. Vreemd genoeg leidde het ditmaal ook niet grote aantallen beslissingen. Schwarzman en Heusdens wonnen, terwijl Chub ten onderging tegen Sekongo.

 

 

 

De kaskraker van het seizoen tegen Hiltex had een heel ander verloop, dan iedereen verwacht had. Er waren maar liefst negen deelnemers aan het komende wereldkampioenschap aanwezig. Naast onze 'gewone' grootmeesters beschikten we ditmaal ook over Youri Anikyeyev. Een jeugdspeler uit Charkov in de Oekraïne. Hiltex had zich versterkt met Alexei Tsjizow en Getmanski. Terwijl onze grootmeesters huis hielden onder hun jonge tegenstanders, slaagden de beide heren er niet in om ook maar iets substantieels te bereiken tegen onze op papier zwakste spelers. Even leek het erop, dat het een echt drama ging worden voor de Amsterdammers. Maar gelukkig voor hen zat het Ndjofang en Thijssen een beetje mee.

 

 

 

 

 

De derde ronde was zoals we al vreesden een formaliteit. Damclub Westland heeft op het ogenblik geen sponsor en zag een groot aantal spelers vertrekken naar andere clubs. Het werd een waar bloedbad. De enige speler, die genade toonde was Wim Vrijland, die in een leuke, maar erg bekende Haarlemmer liep. De rest van onze ploeg raakte daardoor nog wat extra gemotiveerd. Niemand wilde immers in het blauw (remise met meer dan 200 elo-punten verschil) op het internet komen. Het scheelde maar een haartje of het was 18-2 geworden. Maar Fred de Koning wist een slecht eindspel nog net overeind te houden.

 

 

 

Tijdens de vierde ronde van de nationale competitie namen we de ongedeelde leiding met een punt voorsprong op Hiltex en Witte van Moort door gelijk te spelen tegen Heijting uit Huissen. Het was geen beste wedstrijd. Op tal van borden werd aan de overlevingskansen van de Schiedammer getwijfeld, terwijl op andere borden goede standen tot niets leidden. Schwarzman had bijvoorbeeld groot voordeel tegen Gerard Jansen, maar werd op het laatst nog verrast door een scherpe reposte. Wel konden we ons verheugen in een glorieuze overwinning van het tweede.

 

 

 

Het was geen gemakkelijke wedstrijd in Doetinchem. IJverig werd de huid van de beer verkocht voor hij geschoten was. Lange tijd zag het er zelfs naar uit, dat een gelijkspel het hoogst haalbare was. Zelf wist ik te winnen van het aanstormende talent Marcel Knipper, maar Rob Clerc zag in gewonnen stelling zijn vlag vallen net voor de vijftigste zet en moest een bittere nederlaag incasseren tegen Fennema. Alle andere partijen leken geruisloos in remise te gaan eindigen tot Dirk van Schaik tegen Angstgegner Bosch een veelbelovend eindspel wist te bereiken. Na een uurtje of wat kwam dat dan ook binnen. Hier naast de teamleiding na vijf uur spelen.

 

 

 

Excelsior geloofde er zaterdag niet echt in. Een gelijkspel was helemaal niet vreemd geweest, maar het werd een verschrikkelijk 15-5. Op diverse borden werden partijen vooral gewonnen door het inzakken van de tegenstand. Zelf had ik de moeilijkste tegenstander. N'Diaga Samb is geen strateeg, maar wel griezelig 'handig'. Hij had opeens een schijf. Maar in het eindspel was ik wat handiger. Links Ton Sijbrands aan het analyseren aan de belangrijkste stand uit de partij. Ook het tweede kon terug zien op een genoeglijke middag. Met 13-7 werd Charlois/Constant verpletterd.

 

 

 

Op instigatie van Ron Heusdens speelden we zaterdag profylactisch. Dat was geen eenvoudige opgave aangezien niemand wist wat het woord betekende. Aangekomen in Hijken ben ik direct afgestapt op Hans Jansen, omdat hij de meest waarschijnlijke uitvinder van het woord was. Helaas moest hij mij teleurstellen. Ook hij wist de betekenis er niet van. Volgens hem is het waarschijnlijk afkomstig van Jan Timman. Aangezien zoeken op internet alleen leidde tot akelige medische aandoeningen, zullen we toch moeten overwegen Jan Timman ermee lastig te vallen. Ondertussen wonnen wij de wedstrijd tegen het toch wel een beetje gevreesde Hijken met een verpletterend 14-6. Dat had nog erger kunnen zijn, als Ron Heusdens maar een beetje Profylactisch had gespeeld tegen Hans Jansen.

 

 

 

De 8ste wedstrijd tegen landskampioen Meurs werd een waar doelpunten festijn. Tot het laatste toe was niet duidelijk, wie de strijd in zijn voordeel zou beslissen. Uiteindelijk wonnen wij er vier en Meurs drie. Tot kort voor het einde had het gemakkelijk omgekeerd kunnen zijn. Maar Ron Heusdens wist een moeilijk eindspel te houden, terwijl Anton van Berkel een lastig eindspel wist te winnen. Tijdnood deed menig partij in de slotfase tot een bedenkelijk niveau afzakken. Gantwarg speelde tegen Watoetin en was al na een uur klaar. In de rest van de middag stierf hij duizend doden bij het zien van het wederzijdse foutenfestival.

 

 

 

 

Wat er al een tijdje aan zat te komen, gebeurde afgelopen zaterdag tijdens de 9e ronde. Het grote aantal nederlagen aan de staart kon niet in voldoende mate gecompenseerd worden aan de topborden (10-10). Tegenpartij Astra Informatica had in een tactische opstelling zijn sterke borden tegen onze staart gezet. Lange tijd leek deze tactiek weinig succesvol, omdat geen enkele Schiedammer echt in moeilijkheden leek te komen. De omslag gebeurde in korte tijd. De overwinningen van Rob Clerc, Ron Heusdens en Arnaud Cordier waren daarna onvoldoende om het tij te keren.

 

 

 

Het was wederom geen gemakkelijke wedstrijd tegen Witte van Moort. Ook de tegenstander had alles uit de kast gehaald om de laatste kans op de titel open te houden. Hans Vermin was helemaal uit Zwitserland overgekomen. Wij hadden ons versterkt met Anikyeyev, die ook in de wedstrijd tegen Hiltex van zo groot belang is geweest. In belangrijke wedstrijden is veel spanning, maar je ziet vaak opmerkelijk weinig damtechniek. De enigen, die zich aan deze wetmatigheden wisten te onttrekken waren Rob Clerc en Arnaud Cordier. Rob had zijn tegenstander ingeblikt, maar verzuimde in het afspel zijn beste kans en moest in remise berusten. Arnaud Cordier ging ondertussen onverdroten door tegen Sven Winkel. Verrassend lang was de stand nog remise. Eerst na een kleine zes uur spelen kwam de beslissende doorbraak. 

 

 

 

De droom van 25 jaar kwam uit. Hoewel we meerdere malen vlak in de buurt waren, lieten we in de Kampioenswedstrijd er geen enkele twijfel over bestaan, wie de titel toekwam. Met grote cijfers werd Maas van 't Hoog verpletterd. De basis van de overwinning werd gelegd door Alexander Schwarzman, die op de dinsdag ervoor de vooruitgespeelde wedstrijd tegen Jeroen Goudt wist te winnen. Daarna waren overwinningen van Heusdens, Anton van Berkel en Dirk van Schaik voldoende voor de titel. Vooral de laatste speler liet ons in flink spanning zitten. Hij won namelijk in schreeuwende tijdnood vanuit de hel op de klok. 

Competitie 2003/2004