Nationale competitie 2007/2008

Fotoalbums, Nieuwsarchief, Masterclass, Secret Match, Openingen, Verslagen, Competitie en Home

Het belangrijkste damevenement in de wereld, de nationale competitie, is weer van start gegaan. De eerste wedstrijd tegen Hijken was direct een heel zware. Het is een verschrikkelijk eind rijden. Schwarzman moest uit Dusseldorf komen en kon niet eerder dan half elf in Arnhem zijn. Maar hopen dat de politie op het traject een vrije dag heeft genomen. Anders wordt het nog een kostbaar ritje. De wedstrijd was loodzwaar. Dat blijkt ook wel uit de uitslag. Negen remises en een overwinning. Gantwarg nam wat mopperend en ook wel tevreden de punten in ontvangst tegen Kalk.

Zaterdag was het weer eens een echt feestelijke wedstrijd. Ook het tweede en het derde wisten te winnen. Wij speelden tegen een zeer jonge ploeg met potentieel. De ervaring en honderden elo-punten meer aan de andere kant van het bord gaven vaak de doorslag. We speelden in een gebouw van Meurs. Haitze kwam later op de middag dan ook langs. We spraken uitvoerig met elkaar. Hij herinnerde mij aan een van mijn 'finest moments' in mijn damcarrière: De nederlaag tegen Silfhout in 1976. Ik speelde een goede partij. Silfhout kletste mij evenwel letterlijk van het bord.

De eerste thuis wedstrijd bracht Van Stigt Thans andermaal een feestelijke uitslag. Met 16-4 werd Heijmans Excelsior opgebracht. Samen met Hiltex gaan we nu aan de leiding. Hiltex deed goed zaken door Huissen te verpletteren met 13-7. Onze wedstrijd was niet echt interessant, daarvoor was het krachtsverschil te groot. Gantwarg was na een halfuurtje uit. Ook tal van andere partijen werden beslist, door gebrek aan concentratie bij de tegenstander. De wedstrijd vertoonde wat dat betreft grote gelijkenis met eerdere duels tegen Excelsior. We kregen teveel en wat te gemakkelijk. Gelukkig was groene kerrie bij de chinees na afloop erg lekker.

Bij de eerste belangrijke wedstrijd van het seizoen werd niets aan het toeval overgelaten. We speelden nu niet met een maar met twee 'invallers'. Naast Schwarzman hadden we Yuriy Anikyeyev als invaller. Het werd ogenschijnlijk een walkover. Misschien had er zelfs 15-5 ingezeten. Het werd slechts 14-6. Een score, die voorheen ondenkbaar was tegen een ploeg als Witte van Moort. Het zat bepaald niet tegen. Het volledige vernieuwde team van de tegenstander opereerde nog niet als een echte eenheid en zag beide grootmeesters Auke Scholma en Hans Vermin onverwachts kopje ondergaan tegen Rob Clerc en Anton van Berkel.

Damclub Den haag is al sinds mensenheugenis een wisselvallige ploeg. Ogenschijnlijk boekten wij een verpletterende overwinning. In werkelijkheid ging het wat minder gemakkelijk. Meerdere malen nam een van onze spelers wat onthutst de beide punten in ontvangst in een stand die daar voorheen nauwelijks aanleiding toe gaf. Het is buitengewoon moeilijk om van een ploeg als Den Haag 'echt' te winnen. Alleen Gantwarg boekte een duidelijke overwinning. De andere winstpartijen waren allemaal in meer of mindere mate een cadeautje.

Dat was toch wel even schrikken. Speelden we zomaar de belangrijkste wedstrijd van het jaar en ik wist van niets. Allerlei spelers van het eerste hadden zomaar afgezegd, zodat we invallers moesten regelen. Niemand neemt ooit de moeite de voorzitter van te voren in te lichten. Ik ging uit van de veronderstelling, dat we met bijvoorbeeld een gelijkspel veilig zouden zijn voor degradatie. Het was een hele zit. Alexei Tsjizow ging een 'beetje' door tegen Ron Heusdens. Ron nam echter rustig de tijd, zodat de beslissing van invaller Alexander Schwarzman tegen Hiltex de enige bleef.

Het was gisteren bepaald geen walk-over tegen DVSB, hoewel de uiteindelijke uitslag anders doet vermoeden. Aan veel borden zat sterk tegen zwak en de 'zwakken' toonden zich bepaald niet bereid zich zomaar bij de feiten neer te leggen. Na drie uur stond bijna overal een 'saaie' stelling op het bord en een uitslag rond 11-9 lag voor de hand. Toen sloeg opeens de vlam in de pan. Anton van Berkel mocht de Coup Springer nemen tegen Waldo Aliar en Peter van der Stap maakte het bord leeg tegen Eric van Dusseldorp. Daarna hield ons staart hun grootmeesters op remise en sloegen onze grootmeesters toe vanuit remiseposities en werd het een echt drama.

Zelden zijn we zo blij met een nederlaag geweest, als met de 11-9 nederlaag, die we zaterdag leden tegen Huissen. Dat nadat gebleken was, dat Hiltex ook een puntje had laten zitten. Het zat dan ook helemaal niet mee. We speelden een goede wedstrijd. Gedurende een groot deel van de tijd gingen we stevig aan de leiding. Maar toen het puntje bij paaltje kwam, bleek het voordeel aan één verkeerd bord beslissend, terwijl niets aan onze kant doorsloeg. Hierboven de staatsiefoto. De vorige keer, dat we kampioen dreigden te worden, was dat een beetje vergeten. Alleen jammer dat de wereldkampioen Alexander Schwarzman er weer niet bij staat. Hij was al naar huis.

Het was een zwaar bevochten zege tegen DUO. Het is nooit een eenvoudige wedstrijd tegen de ploeg van Nina Hoekman. Eenzelfde foto als bovenstaand maakte ik ook twee jaar geleden. Dezelfde uitslag kwam toen op de borden en het ging even moeizaam. Ditmaal was ik zelf belangrijk. Als intermezzo in de organisatie van de World Mind Sport Games was mijn overwinning, feitelijk op de klok, tegen Gerrit Wassink uiteindelijk beslissend. Anatoli Gantwarg was iets langer bezig tegen Björn Winkel en slaagde erin zijn topscoorderpositie in de ereklasse andermaal te prolongeren. Nina Hoekman was degene, die zoals gebruikelijk zorgde voor de tegenscore door Peter van der Stap zijn eerste nederlaag van het seizoen te bezorgen.

Het was weer een treffende demonstratie van de overbodigheid van een voorzitter. Ik wist van niets. Kijk ik tijdens de vergadering van de FMJD in Amsterdam toevallig even op internet en zie ik dat we kampioen zijn geworden. Niemand had mij daarop voorbereid. Kom ik een uurtje later in speelzaal, is iedereen al aan het feesten en speechen. Je voelt je vreselijk overbodig en krijgt er geen woord meer tussen. Het was gezellig. De partners waren erbij. De wethouder was geweest. De radio en de televisie, de kranten. Iedereen was blij en opgelucht. Het was wederom een flinke overwinning. De kopborden van SNA zetten zich allemaal schrap en behaalden remise. Vanaf bord 5 werd het wat minder. Bij Rob Clerc en Sven Winkel was er zelfs sprake van vegen. Het tweede wist zich dank zij een 11-9 overwinning op Constant Charlois in veiligheid te brengen voor degradatie.